Оё намехоҳед ба шумо як амали беҳтар аз он чи хоҳиш доред, нишон диҳам? Вақте ки ба бистари хоб рафтед, 33 маротиба тасбеҳ гӯед, 33 маротиба ҳамд гӯед ва 34 маротиба такбир бигӯед. Ин бароятон беҳтар аз хизматгор аст

Пайваста ба ин зикри муборак пойбанд будан мустаҳаб аст. Чунончи, ривоят аст, ки Алӣ (разияллоҳу анҳу) ин васияти Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам)-ро то охири умраш тарк накард, ҳатто дар шаби ҷанги Сиффин.
Ин зикр фақат ҳангоми хоб рафтан дар шаб гуфта мешавад. Лафзи он дар ривояти Муслим аз Муъоз аз Шуъба чунин омадааст: "Ҳангоме ки шаб ба бистари хобатон рафтед..."
Агар мусалмон дар аввали шаб гуфтани ин зикрро фаромуш кунад ва дар охири шаб ба ёдаш ояд ва бигӯяд, ишколе надорад. Зеро Алӣ (разияллоҳу анҳу), ровии ҳадис, мегуфт: Шаби Сиффин онро дар аввали шаб фаромӯш кард ва вақте ба ёдаш омад, пеш аз субҳ, онро гуфт.
Муҳаллаб мегӯяд: Дар ин ҳадис ишора ба он аст, ки инсон бояд аҳли худро низ бар он чи худ бар он амал мекунад, яъне тарҷеҳ додани охират бар дунё, ташвиқ намояд, агар онҳо низ тавоноии он амалро дошта бошанд.
Ибни Ҳаҷари Асқалонӣ мегӯяд: Ҳар касе бар ин зикр мудовимат кунад, аз зиёдии кор зиёне намебинад ва агар хастагӣ ҳам барояш пеш ояд, бар ӯ мушкил нахоҳад шуд.
Айнӣ мегӯяд: Ваҷҳи беҳтар будани (ин зикр) ё ин аст, ки он ба охират тааллуқ дорад ва хидматгор ба дунё ва охират беҳтару боқимонданист. Ё ин ки нисбат ба он чизе, ки Фотима (разияллоҳу анҳо) талаб кард, беҳтар аст, ба ин маъно, ки ин зикрҳо сабаби қувват мегарданд, ки бо он Фотима (разияллоҳу анҳо) метавонад бештар аз як хидматгор кор кунад.