Қасам ба Худо, - Иншоаллоҳ - ҳар гоҳ савганд ёд кунам, баъдан чизе беҳтар аз онро бубинам, ҳатман кафораи қасамро медиҳам ва он чизеро анҷом медиҳам, ки беҳтар аст

Абумӯсои Ашъарӣ (разияллоҳу анҳу) хабар медиҳад, ки бо гурӯҳе аз қабилааш назди Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) омаданд, то аз ӯ шутур (ё воситаи саворӣ) дархост кунанд, то бо он дар ҷиҳод ширкат кунанд. Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) қасам хӯрд, ки онҳоро савор намекунад, зеро дар он лаҳза чизе надошт, ки онҳоро бар он савор кунад. Онҳо баргаштанд ва муддате пас аз он, се шутур барои Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) оварда шуд. Ӯ онҳоро ба ҳамон гурӯҳ фиристод. Баъзеашон ба баъзеи дигар гуфтанд: "Худо дар ин шутурҳо барои мо баракат надиҳад, зеро Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) қасам хӯрда буд, ки моро савор намекунад." Онҳо назди Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) рафтанд ва масъалаи қасам ва савор кардани худро пурсиданд. Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуд: "Он ки шуморо савор кард, Аллоҳ Таъоло буд, зеро Ӯ тавфиқ дод ва ризқро расонд. Ман танҳо сабаб будам, ки ин кор ба воситаи ман анҷом гирифт." Сипас Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуд: «Қасам ба Аллоҳ — агар Аллоҳ хоҳад — ман ҳар гоҳ ба чизе савганд хӯрам, ки онро анҷом диҳам ё тарк кунам, баъдан бинам, ки кори дигаре беҳтар аст аз он чизе, ки савганд хӯрдаам, ман он кори беҳтарро анҷом медиҳам ва барои савгандам кафора медиҳам.»