“ఎవరైనా ఏదైనా ప్రదేశములో ఆగినపుడు, “అఊజు బి కలిమాతిల్లాహి త్తామ్మాతి మిన్ షర్రి మా ఖలఖ్” (నేను అల్లాహ్ యొక్క పరిపూర్ణ వాక్కుల ద్వారా ఆయన సృష్టించిన వాటి కీడు నుండి ఆయన శరణు కోరుతున్నాను) అని పలికినట్లయితే, అతడు ఆ ప్రదేశము నుండి వెడలి పోనంత వరకు అతనికి ఏదీ (ఏ విషయమూ) హాని కలిగించజాలదు”

శరణు వేడుకొనుట అనేది కూడా ఒక ఆరాధనే - సర్వ శక్తి మంతుడు, సర్వోన్నతుడైన అల్లాహ్ యొక్క ఏ పేర్లు లేక ఆయన యొక్క ఏ గుణగణాలతో వేడుకుంటున్నామనే దాని గురించి కాదు.
అల్లాహ్ యొక్క వాక్కు ద్వారా ఆయన శరణు వేడుకొనుట అనుమతించబడిన విషయమే; ఎందుకంటే అది (అల్లాహ్ యొక్క వాక్కు) ఆయన శుభలక్షణాలు, గుణగణాలకు (అస్సిఫాత్ నకు) సంబంధించిన విషయము. అది మిగతా సృష్ఠితాల వలే ఒక సృష్ఠితము (సృష్టించబడినది) కాదు. కనుక అల్లాహ్ యొక్క వాక్కు ద్వారా శరణు వేడుకొనుట అనేది, సృష్ఠితాలను శరణు వేడుకొనుట వంటిది కాదు; సృష్ఠితాలను శరణు వేడుకొనుట షిర్క్ అవుతుంది.
ఇందులో వేడుకోలు (అల్లాహ్ ను వేడుకొనుట) యొక్క ఘనత మరియు అందులోని శుభాల గురించి తెలుస్తున్నది.
అల్లాహ్ యొక్క ధ్యానము మరియు ఆయన్ను వేడుకొనుట ద్వారా దాసుడు తన చుట్టూ ఒక రక్షణ కోట నిర్మించుకొనుట అనేది చెడు, కీడు మరియు హాని మొదలైన వాటి నుండి తనను తాను రక్షించుకునే మార్గాలలో ఒకటి.
అల్లాహ్ ను వదిలి లేదా అల్లాహ్ ను గాక మరింకెవరినైనా, అంటే ఉదాహరణకు జిన్నులు, మాంత్రికులు, బాబాలు మొదలైన వారిని వేడుకొనుట, వారి శరణు అర్థించుట అనేది చెల్లదు.
అలా గాక ఇంటి వద్ద ఉన్నవారిని లేక ప్రయాణములో ఉన్న వారిని మన కొరకు (అల్లాహ్ ను) ప్రార్థించమని (దుఆ చేయమని) కోరుట సమంజసమే.