“నన్ను స్వర్గములోనికి ప్రవేశింపజేసే ఏదైనా ఒక మంచి ఆచరణను నాకు సూచించండి”. దానికి ఆయన ఇలా అన్నారు: “అల్లాహ్ ను ఆరాధించు; (అందులో) ఆయనకు ఎవరినీ సాటి కల్పించకు; నిర్దేశించబడిన ఐదు నమాజులను ఆచరించు; విధి చేయబడిన జకాతును చెల్లించు; మరియు రమదాన్ మాసము ఉపవాసాలు పాటించు”

ప్రజలను అల్లాహ్ వైపునకు ఆహ్వానించుటలో – అల్లాహ్ యొక్క తౌహీదు (సకల ఆరాధనలకు నిజ ఆరాధ్యుడు అల్లాహ్ మాత్రమే అని విశ్వసించుట) మొదటి అంశం కావాలి.
కొత్తగా ఇస్లాం స్వీకరించిన నవముస్లిములకు ముందుగా ఇస్లాములో విధిగావించబడిన విషయాలను గురించి బోధించుట ఉత్తమం, అది వారికి సరిపోతుంది.
అల్లాహ్ వైపునకు ఆహ్వానించుట అనేది క్రమానుగంతంగా జరగాలి.
ఇందులో ఇస్లాం యొక్క బోధనలను, ఆచరణలను గురించి నేర్చుకోవాలి అనే ఆశ ఆ ఎడారి నివాసిలో మనకు కనిపిస్తుంది.
ఒక ముస్లిం, ఒకవేళ కేవలం విధిగా ఆచరించవలసిన ఆచరణలకు మాత్రమే కట్టుబడి ఉండి వాటిని మాత్రమే ఆచరించినా అతడు సాఫల్యం పొందినవాడు అవుతాడు; కాని దాని అర్థము స్వచ్ఛంద ఆరాధనలను (సున్నత్ మరియు నఫీల్ ఇబాదాత్ లను) నిర్లక్ష్యం చేయమని కానీ, చేయవచ్చు అని గానీ కాదు. ఎందుకంటే ఈ స్వచ్ఛంద ఆరాధనలే (తీర్పు దినమున) విధిగా ఆచరించవలసిన ఆరాధనలను పూరించడానికి అవసరం అవుతాయి.
ప్రత్యేకంగా కొన్ని విధిగావించబడిన విషయాలను గురించి పేర్కొనుట అనేది అవి ఎంత ముఖ్యమైనవో అని తెలియ జేయడానికి ఒక రుజువు; మరియు వాటి ఆచరణ వైపునకు ప్రోత్సహించుట కొరకు మాత్రమే. అంతేకానీ, కేవలం అవి మాత్రమే విధి ఆచరణలు అనీ, అవి తప్ప ఇంకా విధి ఆచరణలు ఏమీ లేవు అని కాదు దాని అర్థము.