Allahu e ndriçoftë një njeri që dëgjon prej nesh diçka dhe e përcjell ashtu siç e ka dëgjuar, sepse ndodh, që ai të cilit i përcillet, të jetë më i kuptueshëm se ai që e ka dëgjuar

Inkurajimi për ta ruajtur Sunetin profetik dhe përcjelljen e tij te njerëzit.
Sqarim për vlerën që e gëzojnë ithtarët e dijetarët e hadithit dhe vlera e kërkimit të haditheve.
Vlera e dijetarëve, të cilët janë meritorët për të nxjerrë dispozita dhe për t'i kuptuar hadithet (ashtu siç duhet).
Vlera e sahabëve (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) qëndron në faktin se ata ishin ata që i dëgjuan hadithet e të Dërguarit të Allahut ﷺ dhe na i përcollën neve.
Munaviu ka thënë: "Me këtë (hadith) është sqaruar se për transmetuesin e hadithit, kuptimi i thellë (fikhu) nuk është prej kushteve të transmetimit të tij; kushti i tij është memorizimi (hifzi), ndërsa detyrë e dijetarit është kuptimi dhe meditimi mbi të.
Ibën Ujejne ka thënë: "Nuk ka njeri që e kërkon (dhe e mëson) hadithin, veçse në fytyrën e tij shihet një ndriçim për shkak të këtij hadithi."
Memorizimi (hifzi) tek dijetarët e hadithit është dy lloje: ruajtje me zemër dhe gjoks (memorizim përmendsh), dhe ruajtje me libër dhe shkrim. Të dyja këto lloje përfshihen në lutjen e përmendur në hadith.
Kuptimet e njerëzve janë të ndryshme; ndodh që ai të cilit i përcillet (hadithi) të jetë më i thellë në kuptim sesa ai që e ka dëgjuar hadithin, dhe ndodh që bartësi i një dijeje (fikh) të mos jetë vetë jurist (fakih).