“මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවනු ලබන දිනයේ පීඩාවෙන්, තමන්ව අල්ලාහ් මුදවාලීම ගැන කවරෙකු සතුටු වන්නේ ද ඔහු දුෂ්කරතා ඇත්තාට සහනයක් ලබා දෙනු ඇත, හෝ ඔහුට (ණය ඉවත් කර) සමාව දෙනු ඇත.”

ආර්ථික අපහසුකම් ඇති දුප්පතා, ඇති හැකි තත්ත්වයට පත්වන තුරු බලාපොරොත්තුවෙන් සිටීම හෝ ඔහුගේ ණය මුළුමණින්ම හෝ ඉන් කොටසක් හෝ ඉවත් කිරීම සතුටුදායක ක්‍රියාවකි.
කවරෙකු මුඃමින්වරයකුට මෙලොව ඇතිවන දුෂ්කරතාවක් වෙනුවෙන් සහන සළසන්නේ ද, මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවනු ලබන දිනයේ ඇතිවන දුෂ්කරතා වෙනුවෙන් අල්ලාහ් ඔහුට සහන සළසනු ඇත. ප්‍රතිඵල හිමි වනුයේ අදාළ ක්‍රියාවට සමානවය.
රීතිය නම්: සැබැවින්ම අනිවාර්යය ක්‍රියාවන් අතිරේක ක්‍රියාවන්ට වඩා උතුම් වුව ද ඇතැම් අවස්ථාවන්හි අතිරේක ක්‍රියාවන් අනිවාර්යය ක්‍රියාවන්ට වඩා උතුම් වනු ඇත. ණය ගැත්තන්ගෙන් ණය බර ඉවත් කිරීම අතිරේක ක්‍රියාවක් වුව ද ඔහු වෙත ඉවසීමෙන් බලා සිටීම, එයට කල් දීම, ඉල්ලා නො සිටීම අනිවාර්යය වගකීමකි. මෙහි දී අනිවාර්යය කටයුත්තට වඩා අතිරේක ක්‍රියාව උතුම් වනු ඇත.
මෙම හදීසය පදනම් වී ඇත්තේ දුෂ්කරතා ඇති අයගේ අයිතිය යටතේ ය. එය නිදහසට කරුණකි. මුදල් තිබී ණය ප්‍රමාද කරන්නා වනාහි, නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ ඔහු ගැන මෙසේ දන්වා සිටියහ. පොහොසත් අය ණය ප්‍රමාද කිරීම අපරාධයකි.