بېشکه الله جل جلاله څه شیان فرض کړي، نو هغه مه ضاېع کوئ او ځېني پولې یې ټاکلي له هغې مه اوړئ، او څه شیان یې حرام کړي هغه مه نقض کوئ، او پر تاسو د مهربانۍ له مخې له ځینو شیانو چپ پاتې شوی؛ نه دا چې هېر شوي یې دي، نو تاسو د هغوی پلټنه مه کوئ

حدیث پر دې دلیل دی چې قانون جوړوونکی (شریعت ټاکونکی) یوازې الله دی، او ټول حکم د هغه سپېڅلي ذات په لاس کې دی.
په حدیث کې د حکم او اباحت له مخې شرعي قواعد رانغاړل شوي دي؛ ځکه شرعي حکم (څو حالتونه لري چې) يا خو یې په اړه صراحت نه وي شوی چې (مسکوت عنه) ورته وایي او يا یې په اړه څرګند حکم بيان شوی وي، نو لدې امله شرعي احکام په لاندې ډول دي: هغه چې امر پرې امر شوی وي: يا په وجوب (حتمي تر سره کولو) او يا په ندب (ترغيب) سره، یا دا چې منع ترې راغلي وي په تحریم او یا کراهت سره او یا دا چې مباح یعنې روا وي.
هغه چې الله تعالی یې په اړه څه نه دي ویلي؛ فرض کړی یې نه دی، حد یې پرې نه دی ټاکلی او نه یې منع کړی نو دا حلال دی.
د رسول الله صلی الله علیه وسلم په زړه پورې تشریح چې په حدیث کې یې (حکمونه) واضح او ښکاره تقسیم کړي دي.
د الله تعالی په فرایضو پابندي واجب ده.
د الله تعالی په پولو (حدودو) تېری کول حرام دي.