لَا يَسْتُرُ عَبْدٌ عَبْدًا فِي الدُّنْيَا إِلَّا سَتَرَهُ اللهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ». «په دنیا کې هېڅ بنده د بل بنده پرده نه کوي مګر دا چې د قیامت په ورځ به الله تعالی د هغه پرده وکړي

مسلمان چې کله ګناه وکړي نو پرده اچول پرې روا دي، سره له دې چې ترې به یې منع کوي، نصیحت به ورته کوي او له الله څخه به یې وېروي، خو که چېرته د شر او فساد له خاوندانو څخه و، هغوی چې په ډاګه ګناهونه کوي او بد فعلۍ کوي، نو بیا پرې پرده اچول په کار نه دي؛ ځکه چې پرده پرې اچول یې نور هم با جراته کوي، بلکه باید چې چارواکي پرې خبر شي، که څه هم پدې کې هغه په ډاګه کېږي؛ ځکه چې ده خپله بد فعلي او ګناه ډاګیزه کړې ده.
د نورو پرده کولو ته هڅول.
د پردې اچولو له ګټو څخه: ګناه کار ته فرصت ورکول دي چې د خپل ځان سره محاسبه وکړي او الله تعالی ته راوګرځي؛ ځکه چې د عیبونو او شرمناکو شیانو په ډاګه کول د بې حیایۍ د خپرېدو یوه بڼه ده چې ټولنیزه فضا خرابوي او خلک یې د ارتکاب لپاره هڅوي.