به مسکن های کسانی که به خود ستم کرده‌اند وارد نشوید، مگر گریه کنان

اندیشیدن به حال کسانی که الله متعال آنها را هلاک نموده، و هشدار از آنچه در آن واقع شدند؛ و هشدار از غفلت در تأمل کردن در نشانه ها.
خانه های آن قومی که عذاب شده اند پس از آنان نباید منحیث سکنی و اقامتگاه انتخاب شود؛ زیرا مقیم نمی تواند همیشه گریه کند، بناءً وارد شدن به آن ممنوع قرار داده شد مگر به این شکل.
النووی گفته است: در این حدیث تشویق به احتیاط در عبور از منازل ستمگران، و محل های عذاب است، و مثل آن سرعت در وادی محسر می باشد؛ زیرا اصحاب فیل در آنجا هلاک شدند، رهگذر در این گونه مکان ها باید به مراقبت و ترس و گریه و عبرت گرفتن از آنان و نحوۀ هلاکت آنان توجه نماید، و از آن به الله پناه ببرد.
نهی و انذار، شامل خانه های ثمود و ملت های دیگر مانند آنها که عذاب شده اند می شود.
ممنوعیت استفاده از این اماکن برای گردشگری و تفریح و مانند آن.