پیامبر صلی الله علیه وسلم مطلبی را ذکر کرد و فرمود: « آن وقتی است که علم از بین می رود

پیامبر صلی الله علیه وسلم در میان اصحاب نشسته بود، و فرمود: این زمانی است که علم از مردم سلب می شود، زیاد بن لبید انصاری رضی الله عنه تعجب کرد و از پیامبر صلی الله علیه و سلم پرسید، فرمود: چگونه علم از ما بلند و گم می شود؟! ما قرآن را خوانده ایم و حفظ کرده ایم؛ به الله سوگند ما آن را می خوانیم و بر زنان و فرزندان و فرزندان فرزندان ما می خوانیم، پیامبر صلی الله علیه وسلم با حیرت فرمود: مادرت در عزایت بنشیند ای زیاد! من تو را از علمای اهل مدینه می شمردم! سپس او صلی الله علیه وسلم به او فرمود: از دست دادن علم به از دست دادن قرآن بستگی ندارد؛ لیکن از دست دادن علم به از دست دادن عمل کردن بر آن است، این تورات و انجیل نزد یهود و نصاری است، با وجود این هم به آنها سود نمی رساند، و از مقصودهای آنها استفاده ننمودند؛ و آن عمل کردن به آنچه که آموختند می باشد.