به باد دشنام ندهيد، و هرگاه بادی را ديدید که نمی پسنديد، بگوييد: يا الله، خيرِ اين باد و نيز خيرِ آنچه در آن است و خير و منفعتی را که به آن مأمور شده، از تو درخواست می کنیم، و از شرّ اين باد و شرّ آنچه در آن است و نيز از شرّی که به آن مأمور شده، به تو پناه می بریم

نهی از دشنام دادن باد؛ چون باد مخلوق مامور از جانب الله می باشد، پس دشنام دادن و بد و بیراه گفتن به آن، در واقع دشنام به الله متعال و مدبر آن است، که آن نقص در توحید است.
رجوع به الله متعال و پناه بردن به او از شر آنچه که آفریده است.
باد به خیر و به شر مامور می باشد.
ابن باز می گوید: دشنام دادن به باد از جمله گناهان است؛ زیرا باد ماموریست که برای خیر و شر فرستاه می شود، پس دشنام دادن به آن جواز ندارد، و نباید گفته شود: الله باد را لعنت کند، ویا الله باد را بکشد، و یا الله در این باد برکت نیاندازد، و یا شبیه آن، بلکه مومن باید کاری کند که پیامبر صلی الله علیه وسلم به آن رهنمایی فرموده است.
تحریم دشنام دادن به گرما و سرما و آفتاب و غبار وغیره مخلوق را که الله متعال خلق و تصریف نموده با تحریم دشنام به باد قیاس می شود.