هر كسى در مكانی اقامت گزیند، و بگوید: أعوذ بكلمات الله التَّامَّات من شرِّ ما خلَق، "من به كلمات و سخنان كامل الله- از شر مخلوقاتش - پناه می برم" تا زمانى كه آن جا را ترک نکرده هيچ چيزى به او زيانى نمى رساند

پناه بردن عبادت است، به گونه ی که به الله متعال به اسماء و صفات او انجام شود.
جایز بودن پناه جستن به کلام الله متعال، زیرا آن صفتی از صفات او سبحانه و تعالی است، بر خلاف پناه جستن به هر موجود دیگری؛ زیرا این شرک است.
فضیلت و برکت این دعا.
پناه جستن با اذکار؛ سبب محافظت بنده از هر شر است.
بطلان پناه جستن به غیر الله متعال؛ از قبیل جن، جادوگر، دجال ها و غیره.
مشروعیت این دعا برای کسانی که در مسافرت ویا اقامت در مکانی می مانند.