کسانی که کارشان لعن و نفرین است، در روز قیامت نه از شفاعت کنندگان هستند و نه از گواهان

تحریم لعن گفتن، و این که کثرت لعن گفتن از گناهان کبیره است.
مجازات در حدیث فقط برای کسی است که بسیار لعن می گوید، نه برای یک بار لعن گفتن یا مانند آن، بلکه از حدیث لعن مباح نیز خارج می شود، لعنی که در شرع وارد است در لعن کسانی که دارای اوصاف مذموم و بدون تعیین، مانند این که بگویی: «لعن الله اليهود والنصارى» الله یهود و نصاری را لعنت کرده، «لعن الله المُصَوِّرين» الله تصویر برداران را لعنت کرده، «لعن الله من عمل عمل قوم لوط»، «لعن الله من ذبح لغير الله»، «لعن الله المتشبِّهين من الرجال بالنساء والمتشبهات من النساء بالرجال»، الله قوم لوط را لعنت کرده، الله لعنت کرده کسی را که برای غیر الله ذبح می کند، الله مردانی را که خود را شبیه زنان می کنند و زنانی که خود را شبیه مردان می کنند لعنت کرده، و مانند آن.
اثبات شفاعت مومنان در روز قیامت.