إِذَا جَمَعَ اللهُ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرْفَعُ لِكُلِّ غَادِرٍ لِوَاءٌ، فَقِيلَ: هَذِهِ غَدْرَةُ فُلَانِ بْنِ فُلَانٍ». «وقتی الله عزوجل (در روز قيامت) همه ی بندگان را جمع می کند، برای هر خيانتکاری پرچمی بر افراشته می شود و گفته می شود: اين خيانت فلانی پسر فلانی است

نهی از خیانت و اینکه آن گناه کبیره است؛ زیرا حاوی این تهدید شدید است.
خیانت تهدید شده شامل آن می شود که کسی تو را به خون، ناموس، راز و یا مال امین قرار داده باشد و تو به او خیانت کنی، و یا در چیزی که تو را امین شمرده خلاف گمانش عمل نموده باشی.
قرطبی گفته است: این سخن او به عرب ها است، به مثل آنچه انجام می دادند؛ چون برای وفاداری پرچم سفید و برای خیانت پرچم سیاه بر می افراشتند، تا خیانتکار را ملامت و سرزنش کنند، لذا حدیث دلالت دارد که چنین چیزی برای خیانتکار پیش می آید؛ تا این که در قیامت به همین صفتش اشتهار یابد، و اهل محشر او را مذموم بدارند.
ابن حجر گفته است: و حدیث نیز بر این دلالت دارد که مردم در روز قیامت به پدران شان خوانده می شوند؛ بنابر قول او که فرمود: "هذه غدرة فلان ابن فلان"، این خیانت فلانی فرزند فلانی است.