رسول الله صلى الله عليه وسلم در سجده اش می گفت: «یا الله، تمام گناهانم را ببخش، گناهان کوچک و بزرگ، اولین و آخرین گناه و گناهان نهان و آشکارم را بیامرز

ابن قیم می گوید: طلب بخشایش از گناهان کوچک و بزرگ، اولین و آخرین، و پنهانی و علنی، پس این تعمیم و جامعیت به گونه ای است که آنچه بنده از گناهان خود می داند و آنچه را که نمی داند توبه نماید.
گفته می شود: (کوچک) را بر (بزرگ) مقدم نمود؛ چون سؤال کننده در مسأله خود بالا می رود و ارتقا می کند، و چون گناهان کبیره غالباً از اصرار بر گناهان صغیره و بی اعتنایی به آنها ناشی می شود، گویی وسیله ای برای گناهان کبیره است، و از حق وسیله است که برای رفع و اثبات مقدم باشد.
تضرع به درگاه الله متعال، و طلب آمرزش از همه گناهان، اعم از صغیره و کبیره.
نووی می‌گوید: در حدیث تأکید بر دعا و تکثیر الفاظ آن است، هر چند از برخی آنها به برخی دیگری اکتفا شود.