هر كسى مانند اين وضوى من وضوء گرفت، سپس دو ركعت نماز خواند و در آنها با خود سخن نگفت، گناهان گذشته‌اش بخشيده خواهد شد

در ابتداء وضوء و قبل از داخل كردن دستان در داخل ظرف آب، مستحب است آنها را بشوید، اگر چه هنگام بيدار شدن از خواب نباشد، اما اگر هنگام بيدار شدن از خوابِ شب باشد، در اين صورت واجب است آنها را بشوید.
برای معلم شایسته است که نزدیک‌ترین راه را برای فهماندن علم و راسخ شدن آن نزد دانش آموز به کار گیرد، از جمله آموزش عملی.
برای نمازگزار لازم است که هرگونه فکر و ذکر مربوط به مشغولیت‌های دنیا را از خود دور سازد، زیرا کمال نماز در حضور دل است، اگر چه دور کردن همهٔ فکرها و خیالات از خود ناممکن است، ولى با نفس خود مبارزه کند و در این افکار عمیق نه رود.
استحباب شروع کردن از سمت راست در وضوء.
مشروع بودن رعایت ترتیب میان مضمضه (آب در دهان زدن) و استنشاق و استنثار (آب در بینی زدن و بیرون ریختن آن).
مستحب بودن سه بار شستن صورت و دستان و پاها، و یک بار شستن آن واجب است.
مغفرت گناهان گذشته وابسته به مجموع این دو امر است: وضوء و به جا آوردن دو رکعت نماز به شکلی که در حدیث آمده است.
هر یکی از اعضای وضوء حدی دارد؛ حد صورت: به صورت طولی از محل عادی روییدن موی سر است تا چانه و جایی که ریش‌ از آن آویزان است، و از گوش تا گوش به صورت عرضی، حد دست: از نوک انگشتان است تا آرنج و آرنج مفصلی است که میان ساعد و بازو قرار دارد، و حد سر: از محل عادی روییدن موی سر در دو طرف سر است تا بالای گردن و مسح گوش‌ها از جملهٔ [مسح] سر است، حد پا: همهٔ پا به همراه مفصلی است که بین پا و ساق قرار دارد.