ਅੱਲ੍ਹਾ ਤਆਲਾ ਨੇ ਇਹ ਆਇਤਾਂ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤੀਆਂ: {ਅਤੇ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਕਾਫਰ ਹੈ}

ਮਦੀਨਾ ਦੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਨੀ ਕੁਰੀਜ਼ਾ ਅਤੇ ਬਨੀ ਨਦੀਰ ਸਨ। ਜਾਹਲੀਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਜਥਾ ਦੂਜੇ ‘ਤੇ ਹਕੂਮਤ ਰੱਖਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਨਿਯਮ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਜਥੇ (ਅਜ਼ੀਜ਼ਾ) ਨੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਥੇ (ਜ਼ਲੀਲਾ) ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਦੰਡ ਸਿਰਫ਼ 50 ਵੱਸਕ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ ਜੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਥੇ ਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਦੰਡ ਦੂਣਾ — 100 ਵੱਸਕ ਹੋਵੇ। ਇੱਕ ਵੱਸਕ ਵਿੱਚ 60 ਸਾਅਅ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਨਿਯਮ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲਦਾ ਰਿਹਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਨਬੀ ﷺ ਮੁਹਾਜ਼ਰਤ ਕਰਕੇ ਮਦੀਨਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਦੋਹਾਂ ਜਥਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੁਦ ਨੂੰ ਨਰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦਿਨ ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ‘ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਮਲ ਦੀ ਪਾਲਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਹਜਰਤ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਿਨ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਜ਼ਲੀਲਾ ਵੱਲੋਂ ਅਜ਼ੀਜ਼ਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ਖ਼ਸ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਅਜ਼ੀਜ਼ਾ ਨੇ ਜ਼ਲੀਲਾ ਕੋਲ ਸੁਨੇਆ: “ਹਮਾਰੇ ਲਈ ਉਹ ਸੌ ਵੱਸਕ ਭੇਜੋ, ਜਿਵੇਂ ਸਮਝੌਤਾ ਸੀ।” ਜ਼ਲੀਲਾ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: “ਕੀ ਇਹ ਕਦੇ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਦੋਨਾਂ ਦੀ ਧਰਮ ਇਕ ਹੋਵੇ, ਨਸਲ ਇਕ ਹੋਵੇ, ਰਹਿਣ-ਸਹਿਣ ਇਕ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਦੀ ਦੀਅਤ ਦੂਜੇ ਦੀ ਅੱਧੀ ਹੋਏ? ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਦਬਾਅ ਅਤੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਮੁਹੰਮਦ ਆ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗੇ।” ਲੜਾਈ ਦੋਹਾਂ ਜਥਿਆਂ ਵਿਚ ਜਲਦ ਹੀ ਛਿੜਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਰਸੂਲ ﷺ ਵਿਚਕਾਰ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ। ਅਜ਼ੀਜ਼ਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ: “ਵਾਹ, ਮੁਹੰਮਦ ﷺ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਜਥੇ ਵਾਂਗ ਦੂਣਾ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੱਚ ਕਿਹਾ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਦਬਾਅ ਦੇਣ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।”ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਸੂਲ ﷺ ਨੂੰ ਖ਼ੁਫ਼ੀਆ ਰਾਹੀਂ ਭੇਜਿਆ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰਾਇ ਦੱਸੇ: “ਜੇ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਹ ਦਿਤਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸਦੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲਓ; ਅਤੇ ਜੇ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਅਪਣਾਓਗੇ।” ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੁਨਾਫ਼ਿਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਰਸੂਲ ﷺ ਨੂੰ ਖ਼ੁਫ਼ੀਆ ਭੇਜਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਸੂਲ ﷺ ਦੀ ਰਾਇ ਪਤਾ ਲੱਗੇ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਮੁਨਾਫ਼ਿਕ ਰਸੂਲ ﷺ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਵਾਹੀ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਸੂਲ ﷺ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਇरਾਦੇ ਅਤੇ ਮੰਤਵ ਬਾਰੇ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਇਆ।ਫਿਰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤਆਲਾ ਨੇ ਸੂਰਹ ਅਲ-ਮਾਇਦਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਆਇਤ ਨਾਜ਼ਿਲ ਕੀਤੀ:{ਹੇ ਰਸੂਲ! ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਕੌਫ਼ਰ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਮੰਨਿਆ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਾ ਹੋ} [ਅਲ-ਮਾਇਦਾ: 41]। ਇਹ ਵਾਹੀ {ਅਤੇ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਫਾਸਿਕ ਹੈ} [ਅਲ-ਮਾਇਦਾ: 47] ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹੀ। ਫਿਰ ਇਬਨ ਅਬਾਸ (ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁਮਾ) ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਵਿੱਚ, ਬਿਲਕੁਲ, ਅੱਲ੍ਹਾ ਤਆਲਾ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਨਾਜ਼ਿਲ ਹੋਇਆ:{ਅਤੇ ਜੋ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਕافر ਹੈ} [ਅਲ-ਮਾਇਦਾ: 44]। ਅਤੇ {ਉਹ ਹੀ ਜ਼ਲਿਮ ਹਨ} [ਅਲ-ਮਾਇਦਾ: 45]। ਅਤੇ {ਉਹੀ ਫਾਸਿਕ ਹਨ} [ਅਲ-ਮਾਇਦਾ: 47], ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤਆਲਾ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ।