ਉਸ ਜ਼ਾਤ ਦੀ ਕਸਮ ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਹੈ! ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਸ ਦੀ ਨਮਾਜ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਸੂਲੁੱਲਾਹ ﷺ ਨਮਾਜ ਅਦਾ ਕਰਦੇ ਸੀ। ਬੇਸ਼ਕ ਇਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਮਾਜ ਸੀ ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਇਸ ਦੁਨਿਆ ਤੋਂ ਰੁਖਸਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਏ।

ਅਬੂ ਹੁਰੈਰਾ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ ਹਜ਼ਰਤ ਨਬੀ ਕਰੀਮ ﷺ ਦੀ ਨਮਾਜ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਢੰਗ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਬਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਰਸੂਲੁੱਲਾਹ ﷺ ਨਮਾਜ਼ ਲਈ ਖੜੇ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਤਕਬੀਰ-ਏ-ਤਹਰੀਮਾ (ਅੱਲਾਹੁ ਅਕਬਰ) ਕਹਿੰਦੇ।
ਫਿਰ ਰੁਕੂ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਵੇਲੇ ਤਕਬੀਰ ਕਹਿੰਦੇ,ਸਜਦੇ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਸਮੇਂ ਤਕਬੀਰ ਕਹਿੰਦੇ,ਸਜਦੇ ਤੋਂ ਸਿਰ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਤਕਬੀਰ ਕਹਿੰਦੇ,ਦੂਜੇ ਸਜਦੇ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਵੇਲੇ ਤਕਬੀਰ ਕਹਿੰਦੇ,ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਠਦੇ ਹੋਏ ਤਕਬੀਰ ਕਹਿੰਦੇ,ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਦੋ ਰਕਅਤਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲਾ ਤਸ਼ਹ੍ਹੁਦ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਖੜੇ ਹੁੰਦੇ (ਤੀਨ ਰਕਅਤਾਂ ਜਾਂ ਚਾਰ ਰਕਅਤਾਂ ਵਾਲੀ ਨਮਾਜ ਵਿੱਚ), ਤਾਂ ਵੀ ਤਕਬੀਰ ਕਹਿੰਦੇ।ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰੀ ਨਮਾਜ ਵਿੱਚ ਹਰ ਹਲਚਲ (ਮੋਵਮੈਂਟ) ਨਾਲ ਤਕਬੀਰ ਕਹਿੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਜਦ ਤਕ ਨਮਾਜ ਮੁਕੰਮਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ।ਰੁਕੂ ਤੋਂ ਉੱਠਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ:"ਸਮੀਅ ਅੱਲਾਹੁ ਲਿਮਨ ਹਾਮਿਦਾਹ" (ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੁਣੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਹਮਦ ਕੀਤੀ)
ਅਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ:"ਰੱਬਨਾ ਲਕਲ ਹਮਦੁ" (ਹੇ ਸਾਡੇ ਰੱਬ! ਸਾਰੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਤੇਰੀ ਹੀ ਲਈ ਹੈ)।

ਫਿਰ ਅਬੂ ਹੁਰੈਰਾ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ ਨਮਾਜ਼ ਤੋਂ ਫਾਰਿਗ ਹੋਣ ਉਪਰੰਤ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ: "ਉਸ ਜ਼ਾਤ ਦੀ ਕਸਮ ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਹੈ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕਰੀਬ ਹਾਂ ਰਸੂਲੁੱਲਾਹ ﷺ ਦੀ ਨਮਾਜ ਦੀ ਤਰੀਕੇ ਵਿੱਚ। ਬੇਸ਼ਕ ਇਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਮਾਜ ਸੀ ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਇਸ ਦੁਨਿਆ ਤੋਂ ਰੁਖਸਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਏ।"