ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਫ਼ਰ (ਨਾਸ਼ੁਕਰਪਣ) ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹਨ: ਕਿਸੇ ਦੇ ਨਸਲ (ਖਾਂਦਾਨ) ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਕਹਿਣਾ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਤਕ ਉੱਤੇ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰ-ਮਾਰ ਕੇ ਸੌਗ ਮਨਾਉਣਾ।

ਨਿਮਰਤਾ ਦੀ ਤਰਗੀਬ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਘਮੰਡ ਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿਦਾਇਤ।
ਮੁਸੀਬਤ ਤੇ ਸਬਰ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਕੰਮ ਛੋਟੇ ਕੁਫ਼ਰ (ਕੁਫ਼ਰੁਲ ਅਸਘਰ) ਵਿੱਚੋਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਫੋਰੇਂਤ ਹੀ ਕਫ਼ਿਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਵੱਡਾ ਕੁਫ਼ਰ (ਕੁਫ਼ਰੁਲ ਅਕਬਰ) ਤਾਂ ਤਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਕੁਫ਼ਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਸਲਾਮੀ ਧਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦਾ ਹੈ।
ਇਸਲਾਮ ਨੇ ਹਰ ਉਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜੋ ਮੁਸਲਿਮਾਂ ਵਿੱਚ ਫਰਕਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਸਲਾਂ ‘ਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਨਾ ਆਦਿ।