ਮੈਂ ਇਹ ਝੰਡਾ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਰਸੂਲ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅੱਲਾਹ ਫਤਿਹ ਕਰੇਗਾ।

ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਹਾਬਿਆਂ ਨੂੰ ਖੈਬਰ ਦੇ ਯਹੂਦੀਆਂ 'ਤੇ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਜਿੱਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਮਦੀਨਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ। ਇਹ ਜਿੱਤ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ ਜਿਸਨੂੰ ਝੰਡਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ — ਝੰਡਾ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਫੌਜ ਆਪਣੇ ਲਈ ਬਰਤਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਆਦਮੀ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਇਹ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਰਸੂਲ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਤੇ ਰਸੂਲ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਉਮਰ ਬਿਨ ਖ਼ਤਾਬ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਦੇ ਇਮਾਰਤ (ਕਮਾਂਡ) ਨੂੰ ਇਤਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦਿਨ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ; ਉਹ ਉਮੀਦ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਨਬੀ ﷺ ਵੱਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ "ਅੱਲਾਹ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਰਸੂਲ ਦਾ ਪਿਆਰ" ਉਸਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਨਬੀ ﷺ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਨਬੀ ﷺ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਇਮਾਰਤ ਲਈ ਬੁਲਾਅਵਣ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਝੰਡੇ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਬੜੀ ਲਾਲਚ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਸੀ।

ਫਿਰ ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਅਲੀ ਬਨ ਅਬੀ ਤਾਲਿਬ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਝੰਡਾ ਦਿੱਤਾ। ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਫੌਜ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਸਾਮਨਾ ਕਰਦਿਆਂ ਕਦੇ ਵੀ ਛੁੱਟੀ ਨਾ ਲਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਆਰਾਮ, ਰੁਕਾਵਟ ਜਾਂ ਸਮਝੌਤੇ 'ਤੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋਵੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਅੱਲਾਹ ਇਸ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਫਤਿਹ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਾ ਦੇਵੇ।

ਅਲੀ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ ਨੇ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਕੁਝ ਦੂਰ ਚੱਲ ਕੇ ਰੁਕ ਗਿਆ, ਪਰ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜਿਆ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਨਬੀ ﷺ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਨਫ਼ਰਤ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ:
"ਹੇ ਰਸੂਲ ਅੱਲਾਹ ﷺ! ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਕਿਸ ਲਈ ਲੜਾਂ?"

ਤਦ ਨਬੀ ਕਰੀਮ ﷺ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ:
"ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਲੜੋ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਗਵਾਹੀ ਨਾ ਦੇਣ ਕਿ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਮਾਬੂਦ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਮੁਹੰਮਦ ﷺ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਸੂਲ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲੈਣ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਖੂਨ ਅਤੇ ਮਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਰਾਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ — ਮਗਰ ਉਹ ਹੱਕ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਅਰਥਾਤ ਜੇਕਰ ਉਹ ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਜੁਰਮ ਜਾਂ ਗੁਨਾਹ ਕਰ ਬੈਠਣ ਜਿਸ ਤੇ ਇਸਲਾਮੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਵੇ — ਹੋਰ ਸਾਰਾ ਹਿਸਾਬ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਉਤੇ ਹੈ।