ਕ਼ਿਆਮੇ ਦੇ ਦਿਨ ਕਿਸੇ ਬੰਦੇ ਦੇ ਦੋ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਹਿਲਦੇ ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ:ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਕਿੱਥੇ ਬਿਤਾਈ? ਉਸਦਾ ਗਿਆਨ ਕਿਸ ਲਈ ਵਰਤਿਆ? ਉਸਦਾ ਦੌਲਤ ਕਿੱਥੋਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਿੱਥੇ ਖਰਚ ਕੀਤੀ? ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕਿਹੜੀਆਂ ਕਠਨਾਈਆਂ ਭੁਗਤਣੀਆਂ ਪਈਆਂ?

ਨਬੀ ਸਲੱਲਾਹੂ ਅਲੈਹੀ ਵਸੱਲਮ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕ਼ਿਆਮੇ ਦੇ ਦਿਨ ਕਿਸੇ ਵੀ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਹਿਸਾਬ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪਾਸਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ — ਨਾ ਜੰਨਤ ਨੂੰ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਨਰਕ ਨੂੰ — ਤਕ਼ਿ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:

ਪਹਿਲਾ: ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਾਰੇ ਕਿ ਉਸਨੇ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਬਿਤਾਈ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਸਮਾਂ ਖਰਚ ਕੀਤਾ।

ਦੂਜਾ: ਉਸਦਾ ਗਿਆਨ — ਕੀ ਉਸਨੇ ਗਿਆਨ ਖਾਲਸਾ ਖ਼ਾਲਿਸ਼ਾ ਖ਼ੁਦਾ ਲਈ ਲੱਭਿਆ? ਕੀ ਉਸਨੇ ਉਸ 'ਤੇ ਅਮਲ ਕੀਤਾ? ਕੀ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਇਆ?

ਤੀਜਾ: ਉਸਦਾ ਧਨ — ਕਿੱਥੋਂ ਕਮਾਇਆ? ਕੀ ਇਹ ਹਲਾਲ ਸੀ ਜਾਂ ਹਰਾਮ? ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਇਸਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਖਰਚ ਕੀਤਾ? ਕੀ ਉਹ ਖਰਚ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਲਈ ਸੀ ਜਾਂ ਉਹਨੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਕਰਦਾ?

ਚੌਥਾ: ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ, ਤਾਕਤ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ — ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਵਰਤਿਆ?