ਅਸੀਂ ਰਸੂਲੁੱਲਾਹ ﷺ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਸਾਂ, ਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ﷺ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ:@ **"ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਅਸਮਰਥ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਸਵਾਬ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕੇ?"**ਇਸ 'ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ:"ਅਸੀਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਵਾਬ ਕਿਵੇਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ*?"ਉਨ੍ਹਾਂ ﷺ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ:**"ਜੇ ਕੋਈ ਸੌ ਤਸਬੀਹ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਸਵਾਬ ਲਿਖ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਨਾਹ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।"**

ਨੇਕੀ ਦੀ ਤਰਗੀਬ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇਬਾਦਤਾਂ ਦੀ ਸੀੜ੍ਹੀ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਤਸਬੀਹ ਅਤੇ ਜ਼ਿਕਰ ਦੀ ਫ਼ਜ਼ੀਲਤ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਇਹ ਆਸਾਨ ਕੰਮ ਜੋ ਕਿਸੇ ਤੇ ਭਾਰੀ ਨਹੀਂ, ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਸਵਾਬ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਦੇ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲ।
ਸਵਾਬਾਂ ਦਾ ਦਸ ਗੁਣਾ ਹੋਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ: **"ਜੋ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਲਿਆਵੇ, ਉਸ ਲਈ ਉਸਦਾ ਦਸ ਗੁਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ"** [ਅਲ-ਅਨ'ਆਮ: 160]।ਇਹ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਪੱਧਰ ਦਾ ਗੁਣਾ ਹੈ; ਦਰਅਸਲ, ਕੁਝ ਹਦ ਤੱਕ ਸਵਾਬ ਸੱਤ ਸੌ ਗੁਣਾ ਤੱਕ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕੁਝ ਰਿਵਾਇਤਾਂ ਵਿੱਚ "(ਜਾਂ)" ਦੀ ਥਾਂ "(ਅਤੇ)" ਆਇਆ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ: "ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਗਲਤੀਆਂ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ"। ਕ਼ਾਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਾਹੁ (ਅਤੇ) ਦਾ ਮਤਲਬ ਕਈ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਦੋਵੇਂ ਰਿਵਾਇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਟਕਰਾਅ ਨਹੀਂ। ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਕਹੇ, ਉਸ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਸਵਾਬ ਲਿਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਉਸਦੇ ਉੱਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਗਲਤੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਗਲਤੀਆਂ ਮਾਫ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਵਾਬ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ "(ਜਾਂ)" ਨੂੰ "(ਅਤੇ)" ਜਾਂ "ਬੱਲ" ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ: ਹਜ਼ਾਰ ਸਵਾਬ ਲਿਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਲਤੀਆਂ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਫ਼ਜ਼ੀਲਤ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡੀ ਹੈ।