“ਉੱਪਰਲੀ ਹੱਥ ਹੇਠਲੀ ਹੱਥ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।”

ਇਸ ਹਦੀਸ ਵਿੱਚ ਨੇਕੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਖਰਚ ਕਰਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਫ਼ਜ਼ੀਲਤ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਮੰਗਣ (ਸਵਾਲ ਕਰਨ) ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਇਸ ਹਦੀਸ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਅੱਗੇ ਹੱਥ ਫੈਲਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਅਤੇ ਖੁਦਦਾਰੀ ਅਖ਼ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਤਰਗੀਬ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਉੱਚੇ ਤੇ ਸ਼ਰੀਫ਼ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਤਰਗੀਬ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਘਟੀਆ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਰੋਕਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਸ਼ਰਫ਼ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹੱਥ ਚਾਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫ਼ਜ਼ੀਲਤ ਦੇ ਐਤਬਾਰ ਨਾਲ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਦਰਜਾਬੰਦੀ ਇਹ ਹੈ — ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੱਥ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਖਰਚ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ), ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਜੋ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਚਦਾ ਹੈ (ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ), ਫਿਰ ਉਹ ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਮੰਗੇ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਦਰਜੇ ਵਾਲਾ ਹੱਥ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।