ਅਲਲਾਹ ਨੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਹਨੇ ਵੀ ਨਬੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਉੱਮਤ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ, ਉਸ ਨਬੀ ਦੇ ਉੱਮਤ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਾਥੀ ਅਤੇ ਮਦਦਗਾਰ ਹੁੰਦੇ ਸਨ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਨਤ ਉੱਤੇ ਅਮਲ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਪੈਰਵੀ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਸ਼ਰੀਅਤ ਦੇ ਮੁਖਾਲਫ਼ ਅਮਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮੁਖਾਲਫ਼ਤ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜਿਹਾਦ ਕਰਨ ਦੀ ਤਰਗੀਬ:
ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਦਿਲ ਨਾਲ ਨਾ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰਨਾ ਇਮਾਨ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।
ਅਲਲਾਹ ਤਆਲਾ ਨਬੀਆਂ ਲਈ ਅਸਾਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੈਗਾਮ ਚੁੱਕਣ।
ਜੋ ਕੋਈ ਨਿਜਾਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਲਈ ਨਬੀਆਂ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਪੈਰਵੀ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹਰ ਰਾਹ ਹਲਾਕਤ ਅਤੇ ਗੁਮਰਾਹੀ ਹੈ।
ਜੋ ਕੋਈ ਨਿਜਾਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਲਈ ਨਬੀਆਂ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਪੈਰਵੀ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹਰ ਰਾਹ ਹਲਾਕਤ ਅਤੇ ਗੁਮਰਾਹੀ ਹੈ।
ਜਿਹਾਦ ਦੇ ਦਰਜਿਆਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ: ਹੱਥ ਨਾਲ ਜਿਹਾਦ ਉਹ ਕਰੇ ਜੋ ਤਬਦੀਲੀ ਦੀ ਸਲਾਹੀਅਤ ਰੱਖਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਕਮ, ਹਕੂਮਤ ਜਾਂ ਉਮਰਾ; ਜ਼ਬਾਨ ਨਾਲ ਜਿਹਾਦ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਵੱਲ ਬੁਲਾਅ ਦੇਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਜਿਹਾਦ ਮਤਲਬ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮੁਹੱਬਤ ਨਾ ਰੱਖਣਾ ਜਾਂ ਉਸ 'ਤੇ ਰਾਜ਼ੀ ਨਾ ਹੋਣਾ।
ਨੇਕੀ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਰੋਕਣਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ।