ਜੋ ਕੋਈ ਹਰ ਫਰਜ਼ ਨਮਾਜ਼ ਦੇ ਬਾਅਦ ਆਯਤੁਲ ਕੁਰਸੀ ਪੜ੍ਹੇ, ਉਸ ਦੇ ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਮੌਤ ਹੀ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣਦੀ ਹੈ।

ਨਬੀ ਕਰੀਮ ﷺ ਨੇ ਵਿਆਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਫਰਜ਼ ਨਮਾਜ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਅਦ **ਆਯਤੁਲ ਕੁਰਸੀ** ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ **ਮੌਤ** ਹੀ ਰੋਕ ਸਕਦੀ ਹੈ।ਇਹ ਆਯਤ **ਸੂਰਹ ਅਲ-ਬਕ਼ਰਾ** ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਨੇ ਇਉਂ ਫਰਮਾਇਆ:**"ਅੱਲਾਹੁ ਲਾ ਇਲਾਹਾ ਇੱਲਾ ਹੁਅ ਅਲ-ਹੱਯ੍ਯੁ ਅਲ-ਕ਼ਯ੍ਯੂਮੁ...
"** (ਸੂਰਾ ਅਲ-ਬਕਰਾ, ਆਯਤ 255) "ਅੱਲਾਹੁ ਲਾ ਇਲਾਹਾ ਇੱਲਾ ਹੁਅ, ਅਲ-ਹਯ੍ਯੁ ਅਲ-ਕ਼ਯ੍ਯੂਮੁ, ਲਾ ਤਾਖੁਜ਼ੁਹੂ ਸਿਨਾਤੂੰ ਵਲਾ ਨੌਮ, ਲਹੂ ਮਾ ਫਿਸ਼-ਸਮਾਵਾਤਿ ਵਮਾ ਫਿਲ ਅਰਜ਼, ਮਨ ਜ਼ੱਲ਼ਜ਼ੀ ਯਸ਼ਫ਼ਔ ਇੰਦਹੂ ਇੱਲਾ ਬਿਇਜ਼ਨਿਹ, ਯਆਲਮੁ ਮਾ ਬੈਇਨਾ ਅਈਦੀਹਿਮ ਵਮਾ ਖ਼ਲਫ਼ਹੁਮ, ਵਲਾ ਯੁਹੀਤੂਨਾ ਬਿਸ਼ਾਈਇਮ ਮਿਨ ਇਲਮਿਹਿ ਇੱਲਾ ਬਿਮਾ ਸ਼ਾ, ਵਸੀਆ ਕੁਰਸਿਯ੍ਯੁਹੁਸ-ਸਮਾਵਾਤਿ ਵਲ ਅਰਜ਼, ਵਲਾ ਯਔਦੁਹੁ ਹਿਫ਼ਜ਼ੁਹੁਮਾ, ਵਹੁਵਲ ਅਲੀਯ੍ਯੁਲ ਅਜ਼ੀਮ।"
ਅਨਵਾਦ:
ਅੱਲਾਹ ਹੀ ਇਕੱਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਉਹ ਜ਼ਿੰਦਾ ਅਤੇ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਨਾ ਉਸਨੂੰ ਨੀਂਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਕੋਈ ਸੁੱਤਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਆਸਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਹੈ, ਸਾਰਾ ਉਸਦਾ ਹੈ। ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਉਸਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਬਿਨਾ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਸ਼ਫਾਅਤ ਕਰ ਸਕੇ? ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਘੇਰ ਕੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ, ਸਿਵਾਏ ਉਸਦੇ ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਕੁਰਸੀਆਂ (ਹਕੂਮਤ ਦਾ ਦਰਜਾ) ਆਸਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਮਾਏ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਉਸਨੂੰ ਥੱਕਾਉਂਦੀ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ। \[ਸੂਰਹ ਬਕਰਾ: 255]