Wie kennis verwerft van hetgeen waarmee het Aangezicht van Allah gezocht wordt, maar het enkel leert om daarmee een werelds voordeel te behalen, zal op de Dag der Opstanding de geur van het Paradijs niet ruiken

De verplichting tot zuiverheid van intentie bij het nastreven van kennis en de nadrukkelijke aansporing daartoe.
De ernstige waarschuwing tegen het gebruiken van religieuze kennis als middel tot vertoning (riyaa) of als springplank naar wereldse gewin, aangezien dit behoort tot de grote zonden.
Dat wie kennis zoekt met oprechte toewijding aan Allah en de wereldse voordelen hem daarnaast toevallen, het toegestaan is deze te aanvaarden zonder nadeel.
As-Sindi zei dat (de geur van het Paradijs) een krachtige beeldspraak is voor de volstrekte verbodenheid van het Paradijs, want wie de geur niet ruikt, kan het ook niet bereiken.
Wie kennis nastreeft voor wereldse doelen, zoals een baan of andere doeleinden, dient zich oprecht tot Allah te bekeren, die Zijn genade en grootheid zal tonen door de slechte intenties te vergeven.
Deze waarschuwing geldt vooral voor de zoekers van religieuze kennis. Wie daarentegen kennis nastreeft van wereldlijke wetenschappen, zoals techniek of scheikunde, met het oog op wereldse doeleinden, handelt met een oprechte intentie.