'O mensen, keer terug tot Allah in berouw, want ik vraag Hem dagelijks honderd keer om vergiffenis.'

Iedereen, ongeacht zijn rang en niveau van geloof, heeft de noodzaak om terug te keren naar Allah, de Verhevene, en zichzelf te vervolmaken door middel van berouw. Ieder mens is niet vrij van tekortkomingen in zijn verplichtingen jegens Allah, de Verhevene: {En keer jullie allen, o gelovigen, in berouw tot Allah}.
Berouw is algemeen en geldt zowel voor het afzien van verboden daden en zonden als voor het nalaten van verplichtingen.
Oprechtheid is een voorwaarde voor de aanvaarding van berouw; wie een zonde nalaat om een andere reden dan Allah, wordt niet als een ware berouwvolle beschouwd.
Imam An-Nawawi stelde dat berouw drie voorwaarden kent: het verlaten van de zonde, het hebben van oprechte spijt en het vastbesloten zijn om nooit meer terug te keren naar diezelfde zonde. Indien de zonde betrekking heeft op iemands rechten, is er een vierde voorwaarde: het onrecht herstellen bij de betrokkene of zijn vergiffenis verkrijgen.
Het wordt verduidelijkt dat het vragen om vergiffenis door de Profeet (vrede zij met hem) niet noodzakelijk een erkenning van begane zonden inhoudt, maar eerder een uitdrukking is van zijn volmaakte dienaarschap en zijn diepe verbondenheid met het gedenken van Allah en zijn erkenning van de grootheid van Allah Zijn rechten. Het herinnert ons eraan dat een dienaar, ondanks al zijn daden, altijd tekortschiet in zijn dankbaarheid voor Allah Zijn gunsten en dient tevens als wetgeving voor de gemeenschap na hem, naast andere wijsheden.