व्यक्तिको इस्लामको उत्कृष्टता भनेको उसलाई नचाहिने कुराहरू त्याग्नु हो।

मानिसहरू इस्लाममा फरक-फरक स्तरमा हुन्छन् र केही कर्महरूद्वारा उनीहरूको इस्लाम अझ सुन्दर र श्रेष्ठ बन्दछ।
अनर्थ र अनावश्यक बोल वा कर्मबाट टाढा रहनु मानिसको इस्लामको पूर्णताको संकेत हो।
मानिसलाई आफ्नो धर्म र दुनियाका महत्त्वपूर्ण मामिलामा व्यस्त रहन प्रोत्साहित गरिएको छ। यदि निरर्थक कुराबाट टाढा रहनु व्यक्तिको इस्लामको सुन्दरता हो भने, महत्त्वपूर्ण र आवश्यक कुरामा व्यस्त रहनु पनि व्यक्तिको इस्लामको सुन्दरताको प्रमाण हो।
इब्नुल-क़ैय्यिम (रहमतुल्लाह) ले भन्नुहुन्छ, नबी (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले सबै संयमता र धार्मिक सावधानीको सार एउटा वाक्यमा समावेश गरिदिनुभएको छ, जब उहाँले भन्नुभयो: "मानिसको इस्लामको सौन्दर्य यसमा छ, उसले आफूसँग सम्बन्ध नराख्ने कुराहरू छोड्छ।" यो वाक्य बोलीमा मात्र नभई हेराइ, सुनाइ, कार्य, विचार, हिँडाइ, चिन्तन र सबै वाह्य तथा आन्तरिक गतिविधिहरूमा पनि लागू हुन्छ। यसरी, यो एउटा स्पष्ट वाक्य हो जसले सम्पूर्ण संयमताको सार व्यक्त गर्दछ।
इब्न रजबले भन्नुभएको छ: "यो हदीस शिष्टाचार र नैतिकताको एक आधारभूत सिद्धान्त हो।"
यसले ज्ञान प्राप्त गर्न प्रयासका लागि उत्प्रेरित गर्दछ, किनकि ज्ञानले मानिसलाई आफूसँग सम्बन्धित के हो र के होइन भन्ने कुरा छुट्याउन मद्दत गर्दछ।
असल कार्यको आदेश दिनु, खराब कार्यबाट रोक्नु र भलाइका सबै प्रकारहरू मानिसको सरोकारको विषय हो, किनभने उसलाई यी कार्यहरू गर्न आदेश दिइएको छ।
यस हदीसको व्यापक अर्थअन्तर्गत यी कुराहरू पर्दछन्: मानिसले आफूसँग सरोकार नभएका कुराहरूबाट साथै अल्लाहले निषेध गर्नुभएका र नबी (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले अनुचित ठान्नुभएका कुनै पनि कुराबाट टाढा रहनु। त्यसैगरी त्यस्ता पारलौकिक विषयहरूबाट टाढा रहनु, जस्तै: गोप्य कुराहरूको सत्यता, सृष्टि र आदेशको वास्तविकताको विस्तृत विवरण, जसको आफूलाई आवश्यकता छैन। यसका साथै, त्यस्ता काल्पनिक कुराहरूप्रति सोधखोज गर्नुबाट टाढा रहनु, जुन घटेका छैनन्, वा सायदै घट्छन्, वा घट्ने सम्भावना नै देखिँदैन।