के म तिमीहरूलाई त्यो कुरा सिकाइदिऊँ, जुन तिमीहरूले माग गरेको सेवकभन्दा उत्तम छ? जब तिमीहरू आफ्नो ओछ्यानमा जान्छौ, तब ३३ पटक ‘सुब्हानल्लाह’, ३३ पटक ‘अल्हम्दुलिल्लाह’ र ३४ पटक ‘अल्लाहु अकबर’ भन्ने गर। यो कार्य तिमीहरू दुवैका निम्ति एउटा सेवक प्राप्त हुनुभन्दा धेरै उत्तम छ।

यो पवित्र शब्दहरूलाई निरन्तर रुपमा पढिराख्न मुस्तहब (पुण्यदायी) हो। यस सन्दर्भमा वर्णित छ कि अली (रजियल्लाहु अन्हु) ले नबी (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) को यो शिक्षा लाई कहिल्यै त्याग्नुभएन, यहाँसम्म कि उहाँले 'सिफ्फीन' को (युद्धको कठिन) रातमा समेत यसलाई पढ्न बिर्सनु भएन।
यो दुआ केवल राती सुत्ने बेला पढिने हो । किनभने मुस्लिमको अर्को हदीसमा 'राती आफ्नो ओछ्यानमा सुत्ने बेला' पढ्ने कुरा उल्लेख गरिएको छ ।
यदि कुनै व्यक्तिले रातको सुरुआतमा यो दुआ पढ्न बिर्सियो र रातको अन्त्यतिर याद आयो भने, त्यसबेला पनि पढ्न सकिन्छ । किनकि अली (रजियल्लाहु अन्हु) ले पनि 'सिफ्फीन'को रातमा सुरुमा यो दुआ पढ्न बिर्सनुभएको थियो र याद आएपछि बिहान हुनुभन्दा अगाडि नै पढ्नुभएको थियो।
अल-मुहल्लब भन्नुहुन्छ: यसमा यो शिक्षा छ कि जसरी मानिसले आफ्नो हकमा सांसारिक जीवनभन्दा पारलौकिक जीवन (आखिरत) लाई प्राथमिकता दिन्छ, उसले आफ्नो परिवारलाई पनि सकेसम्म सोही शिक्षा दिनुपर्छ।
इब्न हजर अल-अस्कालानीले भन्नुभएको छ: "जसले यी शब्दहरूलाई निरन्तर रूपमा पढ्छ, उसले धेरै काम र मिहिनेत गरे पनि उसलाई कुनै हानि हुनेछैन र थकाइ लागे पनि उसलाई कष्ट हुनेछैन।
इमाम अल-ऐनीले भन्नुभएको छ: “यस जिक्रको श्रेष्ठता वा लाभलाई दुई दृष्टिकोणबाट बुझ्न सकिन्छ: प्रथम: यस जिक्रको सम्बन्ध परलोक (आखिरत) सँग छ, जबकि सेवक को सम्बन्ध केवल यल संसार सम्म सीमित छ। र निस्सन्देह, दुनियाको तुलनामा आखिरत उत्तम र चिरस्थायी छ। द्वितीय: यसको सम्बन्ध माग गरिएको विषयवस्तुसँग छ। अर्थात्, यी 'जिक्र' (अल्लाहको स्मरण) को माध्यमबाट वाचकलाई यस्तो शक्ति र सामर्थ्य प्राप्त हुन्छ, जसले गर्दा उसले सेवकको सहयोग बिना नै, त्योभन्दा अधिक कार्य सम्पन्न गर्न सक्षम हुन्छ।