रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले मलाई 'तशह्हुद' सिकाउनु भयो जसरी उहाँले मलाई कुरानको सुरह सिकाउनुहुन्थ्यो

रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले अब्दुल्लाह बिन मस्उद (रजियल्लाहु अन्हु) लाई नमाजमा पढिने तशह्हुद सिकाउनुभयो । त्यसबेला उनको हात उहाँका दुवै हातको बीचमा थियो, ताकि उनको सम्पूर्ण ध्यान उहाँको कुरामा केन्द्रित रहोस् । उहाँले अब्दुल्लाह बिन मस्उद लाई कुरानको सुरह सिकाए झैँ तशह्हुद सिकाउनुभयो । यसबाट के स्पष्ट हुन्छ भने रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले तशह्हुदका शब्दहरू र त्यसको अर्थ दुवैको शिक्षामा विशेष ध्यान दिनुहुन्थ्यो। उहाँले भन्नुभयो: 'अत्तहिय्यातु लिल्लाहि' : अर्थात् आदर र सम्मानलाई जनाउने सबै भनाइ र कार्यहरू अल्लाहका लागि हुन् । 'अस्सलवातु' : अर्थात् फर्ज (अनिवार्य) र नफल (स्वैच्छिक) सम्पूर्ण सलाह (नमाज) हरू अल्लाहका लागि हुन् । 'अत्तैयिबातु': अर्थात् पवित्रता र पूर्णतालाई संकेत गर्ने सबै वचन, कार्य र विशेषताहरू अल्लाह सर्वोच्चका लागि हुन् । 'अस्सलामु अलैक अय्युहन्नबिय्यु वरह्-मतुल्लाहि व बरकातुहु' : अर्थात् यी शब्दहरू नबीको लागि हरेक दु:ख र हानिबाट सुरक्षित हुन र सबै भलाइको वृद्धि र प्रशस्तताको लागि कामना हो । 'अस्सलामु अलैना व अला इबादिल्ला हिस्सालिहीन्' : अर्थात् यसमा नमाज पढ्ने व्यक्ति र आकाश तथा पृथ्वीका हरेक धर्मपरायण भक्तहरूका लागि शान्तिको प्रार्थना छ। 'अश्हदु अल्ला इलाह इल्लल्लाहु' : अर्थात् अल्लाह बाहेक कोही सत्य ईश्वर छैन भन्ने तथ्य दृढ विश्वासका साथ स्वीकार गर्दछु । 'व अश्हदु अन्न मुहम्मदन् अब्दुहू व रसूलुह्' : अर्थात् मुहम्मद अल्लाहको भक्त र अन्तिम दूत हुन् भन्ने सत्यलाई म स्वीकार गर्दछु ।

त्यसपछि रसुल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले नमाजी लाई आफूले चाहेको प्रार्थना (दुआ) छनोट गर्न प्रोत्साहन दिनुभयो।