“သင်တို့အနက် အကောင်းဆုံးသောသူများသည် ငါကိုယ်တော်၏ ခေတ်ကာလ(၌ရှိသောသူများ)ဖြစ်၏။ ထို့နောက် သူတို့နောက်တွင်ရှိသောသူများ(သာဗီအီးန်များ)၊ ထို့နောက် သူတို့နောက်တွင်ရှိသောသူများ(သဗအ်သာဗီအီးန်များ ဖြစ်၏)

လောကီသက်တမ်းတစ်‌လျှောက်တွင် အကောင်းဆုံးသောခေတ်ကာလ၊ အကောင်းဆုံးမျိုးဆက်သည် တမန်တော်မြတ်(ဆွလ္လာဟုအလိုင်ဟိဝစလ္လမ်)နှင့် သူ၏တပည့်သာဝကများ(စွဟာဗဟ်များ) ရှင်သန်နေထိုင်ခဲ့ကြသော ခေတ်ကာလဖြစ်သည်။ ဆွဟီးဟ်ဗုခါရီကျမ်းတွင် တမန်တော်မြတ်(ဆွလ္လာဟုအလိုင်ဟိဝစလ္လမ်)က “လူသားတို့၏ ခေတ်ကာလများအနက် အကောင်းဆုံးသော ခေတ်ကာလများ၌ ငါကိုယ်တော်ဟာ စေလွှတ်တော်မူခြင်းခံရသည်။ ခေတ်ကာလအဆက်ဆက်ပြီး‌နောက် နောက်ဆုံးငါကိုယ်တော်ရှိခဲ့သော ခေတ်ကာလသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်” ဟု မိန့်ကြားတော်မူခဲ့သည်။
အိဗ်နေဟဂျရ်က မိန့်ဆိုသည်မှာ- ဤဟဒီးစ်တော်၏ ဆိုလိုရင်းမှာ စွဟာဗဟ်များသည် သာဗီအီးန်များထက် သာလွန်ကောင်းမွန်ပြီး၊ သာဗီအီးန်များသည် သဗအ်သာဗီအီးန်များထက် သာလွန်ကောင်းမွန်သည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ဤသာလွန်ကောင်းမွန်မှုသည် အုပ်စုလိုက်အားဖြင့်လော၊ သို့မဟုတ် တစ်ဦးချင်းအားဖြင့်လော ဆိုသည်မှာ ဆွေးနွေးစရာ ရှိပြီး ပညာရှင်အများစု၏ သဘောထားမှာ ဒုတိယအချက်ဖြစ်သည့် တစ်ဦးချင်းအားဖြင့် သာလွန်ကောင်းမွန်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤဟဒီးစ်တော်တွင် ပထမဦးဆုံးခေတ်ကာလသုံးခု(တွင်ရှိခဲ့ကြသောသူတို့)၏ လမ်းစဥ်ကို လိုက်နာရန် ညွှန်ပြချက် ပါရှိသည်။ အကြောင်းမှာ မည်သူ၏ ခေတ်ကာလသည် တမန်တော်မြတ်၏ခေတ်ကာလနှင့် ပိုမိုနီးစပ်လေလေ၊ ထိုသူသည် သာလွန်ကောင်းမွန်မှု၊ အသိပညာ၊ တမန်တော်မြတ် (ဆွလ္လာဟုအလိုင်ဟိဝစလ္လမ်)၏ စွန္နသ်လမ်းစဥ်ကို လိုက်နာခြင်းနှင့် အတုယူခြင်းတွင် ပိုမိုအခွင့်အရေးရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
နဇရ် (ကိုးခြင်း) ဆိုသည်မှာ - လူတစ်ဦးသည် တရားတော်က မိမိအပေါ်၌ မဖြစ်မနေပြုလုပ်ရန် ပြဌားန်ထားခြင်းမရှိသော နာခံကိုးကွယ်မှုတစ်ခုကို မိမိအပေါ်၌ မဖြစ်မနေပြုလုပ်ရမည်ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည့် စကားဖြင့် သတ်မှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤဟဒီးစ်တော်တွင် သစ္စာဖောက်ခြင်း၊ နဇရ်ကိုးပြီးနောက် ၎င်းအားမဖြည့်ဆည်းခြင်းနှင့် လောကီကို တွယ်တာခြင်းတို့ကို ရှုတ်ချထားသည်။
မခိုင်းစေဘဲ သက်သေခံခြင်းကို ရှုတ်ချထားခြင်းမှာ အခွင့်ရှိသူ (သက်သေခံခြင်းဖြင့် အကျိုးရှိမည့်သူ) က ၎င်းကို သိရှိသည့်အခါမျိုး၌ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသိရှိခြင်းမရှိပါက တမန်တော်မြတ် (ဆွလ္လာဟုအလိုင်ဟိဝစလ္လမ်) ၏ အောက်ပါမိန့်ကြားချက်တွင် အကျုံးဝင်မည် ဖြစ်သည်- “အကောင်းဆုံးသော သက်သေခံသူအကြောင်း သင်တို့အား ငါကိုယ်တော် ပြောပြရမည်လော။ ထိုသူသည် မိမိအား သက်သေခံခိုင်းခြင်း မခံရမီကပင် သက်သေခံချက်ကို ယူဆောင်လာတတ်သောသူဖြစ်သည်။” (မွတ်စ်လင်မ်ကျမ်း)