मी तुमच्या सर्वांत जास्त अल्लाह चे भय बाळगणारा व सर्वांत जास्त ज्ञान बाळगणारा आहे

ईब्ने हजर रहमतुल्लाह सांगतात की: प्रेषितांनी सलामती असो त्यांच्यावर लोकांना सोपे व सरळ आचरण करण्यावर उभारले, कारण ते नियमीत त्यांवर अंमलबजावणी करु शकतील, एका हदिस मध्ये नमुद आहे की:"अल्लाह ला सर्वात प्रिय काम ते आहे, ज्यामध्ये सातत्य असेल."
सत्कर्मी मनुष्याने नेकी वर विश्वास बाळगुन, आचरणात प्रयत्नशील राहावे.
गरज पडल्यास आपल्यातील सुप्त गुणांचा उल्लेख करण्यात काही गैर नाही, फक्त त्यामागे देखावा, अहंकार किंवा घमेंडिपणा नसावा.
उपासनेत समतोल व सातत्य राखणे जरुरी आहे, त्यामध्ये अशी अतिशयोक्ती नसावी, ज्याचा अंततः परिणाम सोडचिठ्ठी असेल.
ईब्ने हजर रहमतुल्लाह सांगतात की:दास जेव्हा उपासना व त्याच्या फलिताच्या उंबरठ्यावर पोहचतो, तेव्हा त्याला अजुन सुंदर पद्धतीने उपासनेची गोडी व सातत्यता लाभते, ज्यामुळे मिळालेली भक्तिची गोडी कायम राहावी, व क्रॄतज्ञतेने त्यात अजुन भर पडत राहावी.
धार्मिक आदेशाच्या विरोधामुळे राग येणे साहजिक आहे, आणी जाणकार व्यक्तीच जर कुचकामी ठरत असेल, तर त्यावर त्याला प्रतिबंध करणे सुद्धा वैध आहे, त्याद्वारे त्याला समज मिळावी.
प्रेषितांची सलामती असो त्यांच्यावर आपल्या समुदायावर अपार प्रेम व दया झळकते, धर्म एकदम साधा सरळ व सोपा व व्यापक आहे.
सहाबांची उपासना व भक्ती मध्ये तळमळता व सत्कर्म करण्याची तिव्र ईच्छा सदर हदिस मधे दिसते.
शरियत ने ठरवुन दिलेल्या मर्यादेत राहणे, मग ते कठिण असो की सहज, आणी अशी गाढ श्रद्धा बाळगावी की धर्माच्या शिकवणीवर चालण्यातच भलाई आहे, त्या पद्धतीपेक्षा बेहतर आहे, ज्यामध्ये शरियत चा विरोध होत असेल.