“नीतिमत्ता ही चांगली नैतिकता आहे, आणि पाप म्हणजे जे तुमच्या अंतःकरणात डळमळत आहे, "आणि लोकांना त्याबद्दल कळायला आवडत नाही

चांगले नैतिकता हे नीतिमत्तेच्या सर्वात मोठ्या पैलूंपैकी एक असल्याने, उदात्त नैतिकता स्वीकारण्याच्या कृतीला प्रोत्साहन देणे.
श्रद्धावानाला सत्य आणि असत्य यात गोंधळ होत नाही; उलट, तो त्याच्या हृदयातील प्रकाशाद्वारे सत्य जाणतो आणि खोट्या गोष्टींपासून दूर राहतो आणि त्याचा निषेध करतो.
लोकांना ते सांगण्याची कल्पना नापसंत करण्याबरोबरच हृदयाची चिंता आणि अस्वस्थता ही पापाची लक्षणे आहेत.
अस-सिंदी म्हणाले: जेव्हा लोकांना योग्य निवडीची जाणीव नसते तेव्हा हे संशयास्पद बाबींवर लागू होते, अन्यथा, संबंधित पुराव्याशिवाय शरीयतमध्ये जे आदेश दिले आहेत ते नीतिमत्तेत येतात आणि जे निषिद्ध आहे ते पापात पडते आणि दोन्ही प्रकरणांमध्ये हृदय आणि त्याच्या शांततेचा संदर्भ घेण्याची आवश्यकता नाही.
हदीस अशा लोकांना उद्देशून आहे ज्यांचे हृदय निरोगी नैसर्गिक आहे, उलटे हृदय असलेल्यांना नाही जे चांगले काय आहे हे ओळखत नाहीत किंवा त्यांच्या इच्छांमध्ये कोरलेल्या गोष्टींशिवाय वाईट काय आहे ते नाकारतात.
अत-तीबी म्हणाले: हदीसमध्ये नीतिमत्तेचा अर्थ वेगवेगळ्या प्रकारे लावला गेला आहे असे म्हटले जाते, त्यांनी एका दृष्टिकोनातून त्याचा अर्थ असा लावला की आत्मा आणि हृदय ज्या गोष्टींमुळे आरामात राहतात, दुसऱ्या एका दृष्टिकोनातून, त्याने त्याचा अर्थ श्रद्धा असा केला, आणि दुसऱ्या एका दृष्टिकोनातून तो अल्लाहच्या जवळ आणणारा आहे, आणि येथे तो चांगला नैतिकता म्हणून ओळखला गेला, आणि त्याने चांगल्या नैतिकतेची व्याख्या अशी केली की हानी सहन करणे, राग टाळणे, आनंदी चेहरा असणे आणि चांगले शब्द बोलणे, जे सर्व अर्थाने जवळचे आहेत.