मुफर्दिदोन यांनी पुढाकार घेतला

त्याचा वारंवार उल्लेख करून या शुभ कार्यात सहभागी होणे मुस्तहब आहे, कारण परलोकातील श्रेष्ठता भरपूर भक्ती आणि उपासनेतील प्रामाणिकपणाच्या आधारे प्राप्त होईल.
अल्लाहचे स्मरण फक्त जिभेने केले जाते, फक्त हृदयाने होते आणि जिभेने आणि हृदयाने दोन्हीने अल्लाहचे स्मरण केले जाते, जे स्मरणाची सर्वोच्च पातळी आहे.
एक प्रकारचा धिक्कार म्हणजे मुकीद शरीय आराद, जसे की सकाळ आणि संध्याकाळची प्रार्थना आणि अनिवार्य नमाज नंतर इ
नवी म्हणाले: लक्षात ठेवा की स्मरणाचे पुण्य केवळ तस्बीह, तहलील, तहमीद आणि तकबीर इत्यादींपुरते मर्यादित नाही, तर, प्रत्येक व्यक्ती जो अल्लाहसाठी चांगले कर्म करतो तो अल्लाहचे स्मरण करत असतो.
अल्लाहचे स्मरण हे स्थिरतेचे सर्वात मोठे कारण आहे, अल्लाह सुभानाहू वा तआला म्हणतो: (हे विश्वासणारे! जेव्हा तुमचा सामना (विरोधक) सैन्याशी होतो, तेव्हा खंबीरपणे उभे राहा आणि अल्लाहचे भरपूर स्मरण करा जेणेकरून तुम्ही यशस्वी व्हाल) [अल अनफाल:४५].
अल्लाह आणि जुमदान पर्वताचे स्मरण करणाऱ्यांमध्ये समानतेचे कारण हे आहे की दोघांची स्वतःची वेगळी स्थिती आणि वैयक्तिक वैभव आहे, ज्याप्रमाणे जामदान पर्वत हा इतर पर्वतांपासून अलिप्त आहे, त्याचप्रमाणे अल्लाहचे स्मरण करणारे लोक, जरी लोकांच्या गर्दीत असले तरी त्यांची हृदये आणि जीभ एकांतात अल्लाहच्या स्मरणात गुंतलेली असते, ते एकटेपणाचा वेळ वाचतात आणि गर्दीला घाबरतात, कारण साधर्म्य हेही असू शकते की जसे पर्वत पृथ्वीला शक्ती आणि परिपक्वता देतात, त्याचप्रमाणे स्मरण माणसाला धर्मावर दृढ ठेवते, कारण साधर्म्य हे इहलोक आणि परलोकाच्या भल्यासाठी देखील श्रेष्ठ असू शकते. ज्याप्रमाणे मदिना ते मक्के या प्रवासात निघालेली व्यक्ती जमदान पर्वतावर पोहोचते, हे त्याच्या मक्केत येण्याचे लक्षण आहे आणि जो जामदानला पोहोचतो तो श्रेष्ठ मानला जातो, त्याचप्रमाणे अनेक उल्लेखांमुळे अल्लाहचे स्मरण करणारा व्यक्ती श्रेष्ठ मानला जातो. , श्रेष्ठ मानले जाते परंतु ते श्रेष्ठ मानले जाते. वल्लाहु आलम.