जेव्हा अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) प्रार्थना सुरू करायचे, तेव्हा ते आपले दोन्ही हात खांद्याच्या पातळीपर्यंत वर करायचे,

दोन्ही हात वर करण्यात एक शहाणपण आहे की ते प्रार्थनेचे शोभा आहे आणि अल्लाह तआलाचा सन्मान आहे.
अल्लाहचा प्रेषित (अल्लाहचा आशीर्वाद) यांच्याकडे हात उंचावणे हे चौथ्या ठिकाणी सिद्ध झाले आहे, सुनन अबू दाऊद इ. मधील अबू हमीद सईदीच्या परंपरेत याचा उल्लेख आहे, तीन आणि चार रकत नमाजात पहिल्या तशाहुदसाठी उभे राहण्याचे हे ठिकाण आहे.
हे देखील सिद्ध झाले आहे की तुम्ही दोन्ही हातांना स्पर्श न करता दोन्ही कानांच्या लोबपर्यंत वर करता, सहिह बुखारी आणि सहिह मुस्लिमच्या एका परंपरेत, अल्लाह प्रसन्न होऊ, मलिक बिन हवारात यांच्याकडून असे वर्णन केले आहे की, अल्लाहचे मेसेंजर, अल्लाहने त्याला आशीर्वाद द्यावा आणि त्याला शांती द्यावी, तेव्हा तो तकबीर म्हणतो तेव्हा ते दोन्ही हात वर करायचे. आणि त्यांना दोन्ही कानांच्या लोबपर्यंत वाढवा.
फक्त इमाम आणि अद्वितीय हे दोन्ही "समीअल्लाहु लिम्मन हमीदा" आणि "रब्बाना वालाक अलहमद" म्हणतील. मुक्तादी फक्त "रब्बाना वलक अलहमद" म्हणेल.
अल्लाहच्या पैगंबराला नतमस्तक केल्यानंतर, "रब्बन्ना वलक अल-हमदू" चे चार अभिव्यक्ती कथन केल्या आहेत, त्यापैकी एक हा आहे, एखाद्या व्यक्तीने या सर्व म्हणी कधी वाचणे आणि कधी वाचणे चांगले आहे.