प्रेषित अल्लाह ची सलामती असो त्यांच्यावर नमाज ची सुरुवात तकबिर ए तहरिमा अर्थात अल्लाहु अकबरच्या घोषाने करत असत, आणी किराअत चा शब्दशःप्रारंभ कुरआन च्या पठणाने अलहम्दुलील्लाही रब्बिल आलमीन

नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या नमाजेच्या पद्धतीतील काही गोष्टींचे वर्णन.
तकबिर ए तहरिमा चा उच्चार अनिवार्य आहे, जे अन्य कोणत्याही शब्दाला किंवा क्रियेला हराम म्हणजे अमान्य करते, अर्थात नमाज मध्ये दाखल होण्याकरता या विशेष शब्द घोषा व्यतिरिक्त ( अल्लाहुअकबर) अन्य कोणताच शब्दघोष पुरेसा नाही.
सुरह फातीहा चे पठण अत्यावश्यक असणे सिद्ध होते.
रुकु अनिवार्य आहे, आणि रुकू मध्ये वाकुन पाठ सरळ ठेवणे, ज्यामध्ये पाठ जास्त झुकलेली किंवा जास्त वर उठलेली नसावी.
रुकु नंतर ताट उभे राहणे सुद्धा अनिवार्य आहे, आणखी रुकु नंतर कयाम म्हणजे ताट न्यायसंगत उभे राहणे अत्यावश्यक आहे.
जमीनीवर सज्दा करणे सुद्धा अनिवार्य आहे, व त्यांनंतर बसुन पुर्ण समाधान प्राप्त करणे जरुरी आहे.
नमाज च्या अवस्थेत बसतांना नमाजी करता पसंदप्राप्त पद्धत हि आहे की, डावा पाय आथरुन त्यावर बसावे व उजवा पाय ताटपणे उभा करणे मान्य आहे, परंतु ज्या नमाज मध्ये दोन तशहुद असतात उदा मगरिब व ईशा (संध्याकाळच्या नमाज मध्ये) यांच्या शेवटच्या तशहुद मध्ये तवर्रुक (डावा पाय पुर्णतः आथरुण तो उजव्या पाया खालुन बाहेर निघावा, व त्यावर बसावे व‌ उजवा पाय सरळ उभा ठेवावा) पद्धतीने बसण्याला शरियत ने पसंद केले आहे, जसे अनेक हदिस मध्ये यावर सविस्तर वर्णन आले आहे.
शैतानासारख्या बसण्यापासून मनाई करण्यात आली आहे; म्हणजे टाचांवर बसणे आणि पाय जमिनीवर पसरवणे, किंवा दोन्ही पाय उभे करून त्यांच्या मध्ये जमिनीवर बसणे.
हिंस्त्रक प्राण्या प्रमाणे दोन्ही हाताच्या बाजु पसरवण्यास मनाई आहे, अर्थात सज्दा अवस्थेत आपले दोन्ही हात जमीनीवर चिटकुन पसरविणे, हे आळस व कमजोरी चे लक्षण आहे.
नमाज मध्ये शैतान व‌ जनावरां सारखी साम्यता अंगीकारण्यास मनाई आहे.
नमाज चा शेवट सलाम द्वारा करणे जरुरी आहे, आणी हा सलाम नमाज मध्ये हजर लोकांवर तसेच सदाचारी परंतु गैरहजर वाईट लोकांवर प्रत्येक वाईट गोष्टीपासून सलामतीची दुआ आहे.
नमाज मध्ये शांती व समाधान लाभणे अत्यावश्यक आहे.