तिच्या मृतदेहाला तिन, किंवा पाच किंवा गरज भासल्यास अधिक वेळा स्नान करावे,पाणी व बेरीच्या पाना सोबत आणी शेवटच्या स्नानावेळी काफुर किंवा - मात्र काफुर- जरुर टाकावे, आणी हे सर्व पार पडल्यावर मला बोलवावे

मुसलमान मृतदेहाला स्नान (गुस्ल) देणे अनिवार्य आहे, व ते फर्ज किफाया आहे, (कुणी अदा केले तरी चालते).
स्त्रीयांना स्त्रीयांद्वारेच स्नान दिल्या जाईल,व पुरुषांना पुरुषांद्वारे, फक्त काही अपवादात्मक परिस्थितीत पति आपल्या पत्नीला व पत्नि आपल्या पतिला आंघोळ देऊ शकते, तसेच मालक आपल्या लौंडीला (दासीला) गुस्ल देऊ शकतो.
आंघोळ कमीत कमी तिन वेळा, किंवा पाच वेळा किंवा गरज भासल्यास अधिक जास्त वेळा सुद्धा स्नान घालु शकता, त्यानंतर जर शरीरातून काही नजासत (अपवित्रता) बाहेर येत असेल, तर ज्या ठिकाणाहून घाण बाहेर येते ते ठिकाण बंद केले जाईल.
मृताला स्नान नेहमी विषम संख्येतच समाप्त करावे, तिन,पाच, किंवा सात.
सिनदी रहमतुल्लाह म्हणतात की:मृतदेहाला स्नानाची संख्या ठराविक नाही, तर मुळ उद्देश साफ सफाई आहे, परंतु विषम संख्येचे ध्यान ठेवणे जरुरी आहे.
पाण्यासोबत बोरीचे पानं मिसळावे, कारण त्याद्वारे शरीर साफ व सुरक्षित राहते.
शेवटच्या स्नानावेळी मात्र मृतदेहाला [खुश्बु अत्तर] सुगंध लावण्यात यावा, विशेषकरुन काफुर ज्याचा सुगंध दरवळतो, व शरीराला सुरक्षीत ठेवतो.
आदरणीय अवयव धुण्यापासून सुरुवात केली जाईल, म्हणजे उजव्या बाजूचे अवयव आणि वुजूचे अवयव.
मृतदेहाच्या (महिला) केसाला तिन वेणी मध्ये गुंफावे, व वेणी मागच्या दिशेने ठेवावे.
मृतदेहाला स्नान घालतांना मदत करणे जरुरी आहे, परंतु ठराविक लोकांनाच उपस्थीत ठेवावे.
प्रेषितांच्या अल्लाह ची सलामती असो त्यांच्यावर पांघरुण किंवा कपड्यांनी (तबर्रूक) प्रसाद लाभ उचलणे फक्त प्रेषितांसोबतच विशेष आहे, अन्य कुणालाच हा दर्जा दिल्या जाऊ शकत नाही, मग ते मौलवी ,ज्ञानी असो की अन्य सदाचारी मंडळी असो, कारण या बाबीं अल्लाह कडुन विशेष आहेत, आणी साहाबांनी तसे आचरण अन्य कुणासोबतच केले नाही, तसेच इतरांच्या बाबतीत असे करणे हे शिर्ककडे नेणारे साधन ठरू शकते आणि ज्याच्यासाठी बरकत घेतली जाते त्याच्यासाठीही ते एक फितना (परीक्षा) ठरते.
विश्वासु मनुष्या कडे, हि जबाबदारी सोपवली जाऊ शकते.