„Постелата на Аллаховиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, беше од кожа, и беше наполнета со палмини влакна.“

Овој хадис покажува во каков зухд и оддалеченост од удобностите на дуњалукот живеел Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, иако Возвишениот Аллах му овозможил – ако посака – да ужива во нив.
Дозволеноста човекот да користи постели и перници, и да спие или да се потпира на нив.
Верникот треба да го спореди својот живот со животот на Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, зашто тој е најдобриот пример. Оној кој ќе го следи неговиот пат, ќе биде упатен и успешен и на дуњалукот и на Ахиретот.
Потсетување за важноста на подготовката за Ахиретот, и дека верникот треба да се задоволи од дуњалукот со она што му помага да му биде покорен на Аллах, а не да се преокупира со натпреварување во собирање имот и удобности. Аллах ги укорил оние што му се препуштиле на тоа во Неговите зборови: „Ве окупира натпреварувањето во умножувањето на богатството сè додека гробовите не ги населите.“ (Ет Текасур, 1-2)