„Кога ќе умре човекот, неговите дела престануваат, освен во три случаи: трајната садака, знаењето од кое луѓето имаат корист по него или добродетелното дете кое прави дова за него.“

Учените се едногласни дека делата што му носат награда на човекот по неговата смрт се: трајната садака, знаењето од кое луѓето имаат корист и довата. А во други хадиси се спомнува и хаџот.
Во овој хадис посебно се издвоени овие три дела, бидејќи тие се основа на доброто и најчесто оние што се стремат кон добри дела сакаат да остават нешто од тоа што е спомнато во хадисот, за да продолжи и по нивната смрт.
Секое знаење од кое луѓето имаат корист му носи награда на оној што го оставил, но на највисоко место меѓу сите науки се наоѓа шеријатската наука и науките кои ја поткрепуваат.
Знаењето е најкорисно од овие три дела, бидејќи од него има полза и оној што го изучува. Преку знаењето се зачувува шеријатот, им користи на луѓето воопшто, а неговата корист е најсеопфатна, бидејќи луѓето учат и од знаењето што било распространето за време на животот на оној што го пренесувал, како и од она што останало по неговата смрт.
Поттик за воспитување деца добротвори, бидејќи тие им користат на своите родители и на Ахирет, а една од нивните најголеми добрини е што ќе прават дова за нив.
Поттик за добродетелство кон родителите и по нивната смрт, што исто така е форма на почитување и добрина од која и детето има корист.
Довата му користи на починатиот дури и ако не е од неговото дете, но детето е посебно спомнато, бидејќи најчесто продолжува да прави дова за родителот сè до својата смрт.