„Никогаш нема да успее народ кој ќе и го довери управувувањето на жена.“

Жените не се назначуваат на должности како владател, судија или на други јавни позиции. Додека во приватните работи, како раководење со вакуф, грижа за сирачиња, управување со училиште и слично – тоа е дозволено.
Ова укажува на природната слабост на жената и дека не е создадена за јавни водечки функции; нејзиното поставување на такви должности е причина за неуспех на заедницата.
Аллах ја создал жената со природа различна од природата на мажот. Поради таа посебност, има работи што не ѝ одговараат на жената да ги врши, исто како што има работи што не му одговараат на мажот, со оглед на неговата природа.
„Неуспехот“ спомнат во хадисот се однесува на неуспех во шеријатска смисла – односно губење на доброто и на овој и на идниот свет. Тоа не значи дека материјалниот развој или политичката моќ на некој народ се доказ за Аллаховото задоволство. Оној што не е во покорност кон Аллах не е од успешните, дури и ако на дуњалукот изгледа дека е во најдобра состојба.
Овој хадис не ја потценува жената, туку ја насочува кон она што најмногу ѝ одговара и ја упатува да ги користи своите способности на правилен и соодветен начин.