„Не колнете го ветерот! А кога ќе видите нешто што не ви се допаѓа, кажете: ,О Аллаху, Те молиме за доброто на овој ветер, за доброто што е во него и за доброто со кое е испратен. А кај Тебе бараме засолниште од неговото зло, од злото што е во него и од злото со кое е испратен.‘“ (Аллахумме инна нес-елуке мин хајри хазихир-риих, ве хајри ма фиха, ве хајри ма умирет бих; ве неузу бике мин шерри хазихир-риих, ве шерри ма фиха, ве шерри ма умирет бих.)

Забрана за псуење на ветерот – затоа што тој е создаден и управуван од Аллах, и затоа што тоа псуење му се испраќа на неговиот Создател и Управувач, што укажува на непотполност на тевхидот.
Враќањето кон Аллах и барањето засолниште кај Него од злото на она што Тој го создал.
Ветерот понекогаш е испратен со добро, а понекогаш со зло.
Ибн Баз рекол: „Проколнувањето на ветерот е од гревовите, бидејќи тој е создаден и управуван – се испраќа и со добро и со зло. Затоа не е дозволено да се навредува, ниту да се каже: ,Аллах нека го проколне овој ветер‘, или ,Аллах нека го уништи‘, или ,Аллах нека не ја благослови оваа ветроштина‘, или слично. Верникот треба да постапи согласно упатството на Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем.“
На ветерот, во забраната за проколнувење и навредување, аналогно му се придружуваат и жештината, студот, Сонцето, прашината и сè друго што е Аллахово создание и под Негово управување.