,Никој од вас нека не умре, освен со убаво мислење за Аллах.‘“

Грижата на Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, за упатството на неговиот умет и неговата милост кон него се манифестирале во сите негови состојби, дури и за време на болеста и пред неговата смрт. Дури и тогаш, тој продолжил да го советува својот умет и да го насочува кон патиштата на спасот.
Ет-Тиби рекол: „Поправајте ги своите дела сега, за да имате убаво мислење за Аллах во моментот на смртта. Затоа што оној кој правел лоши дела во животот, ќе има лошо мислење за Аллах за време на смртта.“
Најпотполната состојба на верникот е рамнотежата меѓу надежта и стравот, со преовладување на љубовта. Љубовта е како возило, надежта е водич, а стравот поттик. А Аллах, со Својата милост и добрина, е Оној што го доведува човекот до целта.
Оној кој е покрај човек што е на смртната постела треба да му влева надеж и да го поттикнува да има добро мислење за Аллах, бидејќи во овој хадис се пренесува дека Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, го кажал тоа три дена пред неговата смрт.