„Секој кој после секој намаз ќе изговори, субханаллах триесет и три пати, елхамдулиллах триесет и три пати и Аллаху екбер триесет и три пати — што вкупно изнесува деведесет и девет, а за стотиот ќе рече: Ла илахе иллаллаху вахдеху ла шерике лех, лехул мулку ве лехул хамду, ве хуве ала кулли шеј-ин кадир — ќе му бидат простени гревовите, дури и ако се многубројни како морската пена.“

Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, објаснил дека оној кој после завршувањето на задолжителниот намаз ќе изговори:

Триесет и три пати „субханаллах“, што значи негирање дека Аллах има каков било недостаток.

Триесет и три пати „елхамдулиллах“, што претставува пофалба на Аллах со Неговите совршени атрибути, изразувајќи љубов и величење кон Него.

Триесет и три пати „Аллаху екбер“, што значи дека Аллах е најголем и највозвишен од сè друго.

А за стотиот пат ќе рече: „Ла илахе иллаллаху вахдеху ла шерике лех, лехул мулку ве лехул хамду, ве хуве ала кулли шеј-ин кадир“, што значи: „Нема друг вистински бог достоен за обожување освен Аллах, Единствениот, Кој нема партнер. Нему му припаѓа владеењето и сета пофалба и Тој е Семоќен.“

Оној кој го изговори ова, неговите гревови ќе бидат избришани и простени, дури и ако се многубројни како белата пена што се појавува на морето при неговото бранување и разбивање.