ئه‌ز ب وی كه‌مه‌ یێ نه‌فسا من د ده‌ستیدا؛ هوین دێ ل دویڤ ڕێك و نه‌ریتێن ملله‌تێن به‌ری خۆ كه‌ڤن))

پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) به‌ره‌ڤ حونه‌ینێ ده‌ركه‌ڤت: حونه‌ین ژی نهاله‌كه‌ د ناڤبه‌را تائیف و مه‌كه‌هێدا، و هنده‌ك صه‌حابی د گه‌ل بوون كو تازه‌ موسلمان بووبوون. ڤێجا د به‌ر داره‌كێڕا چوون كو دگۆتێ "ذات أنواط"، ئانكو: ئه‌و دارا تشت پێڤه‌ دهێنه‌ هه‌لاویستن. موشركان ئه‌و داره ب چاڤه‌كێ‌ مه‌زن و پیرۆز ددیت و چه‌كێن خۆ و تشتێن دی پێڤه‌ دكرن دا كو به‌ره‌كه‌ت ب گه‌هیته‌ وان، ڤێجا وان صه‌حابییان داخواز ژ پێغه‌مبه‌ری (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) كر كو داره‌كا وه‌سا بۆ وان ژی ده‌ستنیشان بكه‌ت دا چه‌كێن خۆ پێڤه‌ بكه‌ن بۆ به‌ره‌كه‌تێ، وان وه‌سا هزر كر ئه‌ڤه‌ كاره‌كێ دروسته. ئینا پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) ته‌سبیحا خودێ كر وه‌ك نه‌ڕازیبوونه‌ك ل سه‌ر وێ ئاخڤتنێ و مەزنڕاگرتنەك بۆ خودێ، و دیار كر كو ئه‌ڤ ئاخڤتنه‌ وه‌كی ئاخڤتنا ملله‌تێ مووسایه‌ ده‌مێ گۆتینه‌ وی: {اجْعَلْ لَنَا إِلَهًا كَمَا لَهُمْ آلِهَةٌ} [الأعراف: 138]، ئانكو: ((بۆ مه‌ ژی خودایه‌كی ده‌ستنیشان بكه هه‌روه‌كی كا چاوا وان خوداوه‌ندێن خۆ هه‌نه‌)). ده‌مێ دویكه‌ڤتییێن مووسای هنده‌ك مرۆڤ دیتین یێ بت و صه‌نه‌مان دپه‌رێسن، وان ژی داخوازا بت و صه‌نه‌مان كر كا چاوا موشركان بت و صه‌نه‌م هه‌نه‌ و ئه‌ڤه‌ دویكه‌ڤتنا ڕێكا وانه‌. پاشی پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) دیار كر كو ئه‌ڤ ئوممه‌ته‌ دێ ل دویڤ ڕێكا جوهی و فه‌له‌یان چیت و دێ كریارێن وان ئه‌نجام ده‌ت، و هشیاركرن ژ ڤێ چه‌ندێ دا.