“ប្រសិនបើអ្នកដែលដើរកាត់មុខអ្នកសឡាតដឹងថា បាបកម្មវាកម្រិតណានោះ ប្រាកដជាគេនឹងឈររង់ចាំរយៈពេលសែសិប ល្អប្រសើរជាងគេដើរកាត់មុខអ្នកសឡាតនោះ”។

ហាមឃាត់ការដើរកាត់ពីមុខអ្នកដែលកំពុងសឡាត ប្រសិនបើមិនមានរបាំងខណ្ឌ។ ហើយប្រសិនបើមានរបាំងខណ្ឌ គឺហាមឃាត់ដើរកាត់ក្នុងចន្លោះរវាងអ្នកសឡាតទៅរបាំងនោះ។
អ៊ិពនូហាជើរ បាននិយាយថា៖ មានការខ្វែងយោបល់គ្នាចំពោះការកំណត់នោះ។ អ្នកខ្លះយល់ថា ប្រសិនបើដើរកាត់ចន្លោះរវាងអ្នកសឡាត និងកន្លែងស៊ូជោតនោះ។ អ្នកខ្លះយល់ថា ប្រសិនបើដើរកាត់ពីមុខអ្នកសឡាតក្នុងចន្លោះបីព្យាម។ ហើយអ្នកខ្លះទៀតយល់ថា ប្រសិនបើដើរកាត់មុខអ្នកសឡាតក្នុងចន្លោះបួនដប់ជំហាន។
អាសស៊ូយូទី បាននិយាយថា៖ អត្ថន័យនៃការដើរកាត់ គឺសំដៅលើការដើរកាត់ពីមុខអ្នកសឡាតដោយប្រឆាំង។ ចំណែកឯការដើរពីចំហៀងដើម្បីតម្រង់ទៅកាន់ទិសគិបឡាត គឺមិនចូលក្នុងការព្រមាននេះទេ។
ជាការប្រសើរ គេមិនត្រូវសឡាតនៅតាមផ្លូវមនុស្សដើរ ឬកន្លែងដែលគេតែងដើរកាត់នោះទេដើម្បីកុំឲ្យការសឡាតរបស់ខ្លួនប្រឈមនឹងភាពខ្វះខាត និងធ្វើឲ្យអ្នកដែលដើរកាត់ប្រឈមនឹងបាបកម្ម ហើយចាំបាច់ត្រូវដាក់របាំងខណ្ឌពីមុខរវាងអ្នកដែលសឡាត និងអ្នកដែលដើរកាត់។
តាមរយៈហាទីស្ហនេះគេអាចទាញបានថា បាបកម្មចំពោះអំពើល្មើសនៅថ្ងៃបរលោក ទោះបីជាវាតិចតួចក៏ដោយ ក៏វាមានលក្ខណៈធំធេងជាងការលំបាកគ្រប់យ៉ាងទាំងអស់ក្នុងលោកិយ ទោះជាលំបាកនោះមានលក្ខណៈធំធេងយ៉ាងណាក៏ដោយ។