“ចូរឈប់ធ្វើបែបនេះទៅ ព្រោះវាជាទង្វើដែលគួរឱ្យស្អប់ខ្ពើមណាស់”។

ហាមឃាត់ចំពោះទំនៀមទម្លាប់នៃសម័យកាលអវិជ្ជាដ៏គួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម និងការធ្វើតាមទំនៀមទម្លាប់ទាំងនោះ មិនថាពាក្យសម្តី ឬកាយវិការ។ ជាការពិតណាស់ សាសនាឥស្លាមបានមកដល់ដើម្បីបញ្ចៀសមនុស្សឲ្យចាកឆ្ងាយពីទំនៀមទម្លាក់ដ៏អាក្រក់ទាំងនោះ ហើយចង្អុលបង្ហាញពួកគេទៅកាន់អ្វីដែលជាការពិត និងត្រឹមត្រូវសម្រាប់ពួកគេ។
ព្រមានអំពីការប្រកាន់បក្សពួកនិយមដែលខុសឆ្គង ហើយត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះវា ប្រៀបដូចជាការប្រុងប្រយ័ត្នអំពីរបស់ដែលស្អុយរលួយគួរខ្ពើមរអើមដូច្នោះដែរ។
ហាមឃាត់រាល់ប្រការទាំងឡាយដែលនាំទៅរកការបង្កនូវភាពសត្រូវ និងការស្អប់ខ្ពើមគ្នាទៅវិញទៅមក។
អាន់ណាវ៉ាវី បាននិយាយថា៖ ការដែលណាពី ﷺ ហៅទង្វើបែបនោះថា ជាការអំពាវនាវនៃសម័យកាលអវិជ្ជា គឺដោយសារតែការស្អប់ខ្ពើមរបស់លោកចំពោះទង្វើនោះ ពីព្រោះវាគឺជាអ្វីដែលមនុស្សនាសម័យកាលអវិជ្ជា(មុនឥស្លាម)តែងតែផ្តោតលើកុលសម្ព័ន្ធនិយមក្នុងកិច្ចការលោកិយ និងរឿងដែលមាការទាក់ទងជាមួយវា។ មនុស្សនៅសម័យកាលអវិជ្ជាធ្លាប់ទទួលបានសិទ្ធិតាមរយៈចំណងកុលសម្ព័ន្ធ និងបក្សពួករបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែសាសនាឥស្លាមបានមកដល់ដោយលុបបំបាត់រឿងទាំងនោះ ហើយដោះស្រាយរឿងក្តីទាំងឡាយដោយផ្អែកលើច្បាប់បញ្ញត្តិអ៊ីស្លាម។ ដូច្នេះ ប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់បំពានលើអ្នកដទៃ ចៅក្រម(ឬអ្នកកាត់ក្តី)នឹងកាត់ក្តីរវាងពួកគេ ហើយតម្រូវឲ្យអ្នកបំពាននោះទទួលខុសត្រូវតាមការបំពានរបស់ខ្លួន ដូចដែលបានកំណត់នៅក្នុងគោលការណ៍នៃសាសនាឥស្លាម។
អាស្ស៊ិនទី បាននិយាយថា៖ ហាទីស្ហនេះបញ្ជាក់ថា ការជួយជ្រោមជ្រែងគ្នាដោយសារតែអ្នកនោះមកពីកុលសម្ព័ន្ធរបស់ខ្លួន(ឬជាបក្សពួករបស់ខ្លួន)ដូចដែលពួកសម័យកាលអវិជ្ជាធ្លាប់ធ្វើ គឺជារឿងដែលមិនត្រឹមត្រូវ។ ដូច្នេះ វាមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតសម្រាប់នរណាម្នាក់មានការនិយមតែលើកុលសម្ព័ន្ធរបស់គេនោះទេ។ ចំណែកឯការជួយជ្រោមជ្រែងលើរឿងដែលត្រឹមត្រូវវិញ គឺជារឿងចាំបាច់ដែលតម្រូវលើអ្នកមានជំនឿគ្រប់រូបត្រូវធ្វើ ទោះបីជាអ្នកនោះមកពីកុលសម្ព័ន្ធរបស់ខ្លួន ឬមិនមែនក៏ដោយ។
បញ្ជាក់ពីការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញរបស់ពួកពុតត្បុត(មូណាហ្វិក)ទៅលើណាពី ﷺ និងបណ្តាសហាហ្ពាត់របស់លោក ទាំងពាក្យសម្តី និងកាយវិការ។
បង្ហាញពីភាពខន្តី និងការអត់ធ្មត់យ៉ាងធំធេងរបស់ណាពី ﷺ ចំពោះការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញដែលលោកទទួលរងពីសំណាក់ពួកពុតត្បុត។
ប្រុងប្រយ័ត្នពីទង្វើទាំងឡាយណាដែលនាំឲ្យមនុស្សងាកចេញអំពីការចូលសាសនាឥស្លាម។ ហេតុនេះហើយទើបណាពី ﷺ លោករារាំងមិនឲ្យសម្លាប់ពួកពុតត្បុតដើម្បីកុំឲ្យមនុស្សនិយាយថា មូហាំម៉ាត់សម្លាប់មិត្តភក្តិខ្លួនឯង។