“អ្នកដែលលាតត្រដាងការសូត្រគម្ពីរគួរអាន ដូចជាអ្នកដែលលាតត្រដាងការបរិច្ចាគទាន ហើយអ្នកដែលលាក់បាំងការសូត្រគម្ពីរគួរអាន ដូចជាអ្នកដែលលាក់បាំងការបរិច្ចាគទានដូច្នោះដែរ”។

ការសូត្រគម្ពីរគួរអានដោយលាក់បាំង គឺប្រសើរជាង ដូចជាការដែលគេបរិច្ចាគដោយលាក់បាំង គឺល្អជាងដូច្នោះដែរ ព្រោះការលាក់បាំង គឺបង្ហាញពីភាពជ្រះថ្លា(អៀខ្លើស) ចាកឆ្ងាយពីការចង់ឲ្យគេដឹងឮ(រីយ៉ាក) លើកលែកតែក្នុងកាលៈទេសៈតម្រូវ និងដែលផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដែលទាមទារឲ្យបើកចំហ ដូចជាការបង្រៀនគម្ពីរគួរអានជាដើម។