“ជនណាដែលសិក្សាចំណេះដឹងណាមួយក្នុងចំណោមចំណេះដឹងដែលគេសិក្សាវាដើម្បីស្វែងរកការពេញចិត្ដពីអល់ឡោះ ប៉ុន្ដែរូបគេបែរជាសិក្សាវាដោយគ្មានបំណងអ្វីក្រៅពីចង់បានទ្រព្យសម្បត្ដិលោកិយទៅវិញនោះ រូបគេនឹងមិនបានធំក្លិនឋានសួគ៌ឡើយនៅថ្ងៃបរលោក”។

ចាំបាច់ត្រូវមានភាពជ្រះថ្លា(អៀខ្លើស)ក្នុងការស្វែងរកចំណេះដឹង និងជំរុញឲ្យមានភាពជ្រះថ្លា។
ព្រមានយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរចំពោះអ្នកដែលសិក្សាចំណេះដឹងឥស្លាមដើម្បីចង់បានមុខមាត់(រីយ៉ាក) ឬជាឈ្នាន់ដើម្បីចាប់យកលោកិយ ហើយពិតណាស់ការធ្វើដូច្នោះ គឺស្ថិតក្នុងចំណោមបាបកម្មធំ។
ពិតប្រាកដណាស់ ជនណាដែលស្វែងរកចំណេះដឹងក្នុងនាមអល់ឡោះ ហើយលាភសំណាងលោកិយក៏មកដល់រូបគេផងដែរនោះ គឺគេអនុញ្ញាតឲ្យទទួលយកវា ហើយការធ្វើដូច្នោះ គឺគ្មានផលប៉ះពាល់អ្វីដល់គេឡើយ។
អាស្ស៊ិនទី បាននិយាយថា៖ ប្រសាសន៍របស់ណាពី ﷺ៖ “ក្លិនឋានសួគ៌” គឺជាបង្ហាញពីការហាមប្រាមដ៏តឹងរឹងអំពីឋានសួគ៌ ព្រោះថាបើសូម្បីតែក្លិនក៏មិនអាចទទួលបានផង នោះរសជាតិរបស់វា គឺរឹតតែមិនអាចទៅហើយ។
ជនណាដែលសិក្សាចំណេះដឹងណាមួយក្នុងចំណោមចំណេះដឹងដែលគេសិក្សាវាដើម្បីស្វែងរកការពេញចិត្ដពីអល់ឡោះក្នុងបំណងចង់បានការងារ ឬក្នុងបំណងអ្វីផ្សេងទៀត គឺចាំបាច់លើរូបគេត្រូវរួសរាន់សារភាពកំហុស(តាវហ្ពាត់)ទៅកាន់អល់ឡោះពីប្រការនោះ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងលុបលាងនូវអ្វីដែលបានកើតឡើងពីការនៀតមិនត្រឹមត្រូវនោះ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ជាអ្នកដែលមានក្តីសប្បុរសដ៏ធំធេងបំផុត។
ការព្រមាននេះ គឺចំពោះអ្នកដែលសិក្សាចំណេះដឹងឥស្លាមប៉ុណ្ណោះ។ ចំណែកឯអ្នកដែលសិក្សាចំណេះដឹងណាមួយក្នុងចំណោមចំណេះដឹងលោកិយដើម្បីទទួលបានផលប្រយោជន៍លោកិយ ដូចជាវិស្វកម្ម ឬគីមីវិទ្យា ឬចំណេះដឹងផ្សេងទៀត គឺគេនឹងទទួលបានតាមអ្វីដែលគេបាននៀត។