“ចូរកុំឱ្យនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកបួងសួងថា៖ ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសដល់ខ្ញុំ ប្រសិនបើទ្រង់មានចេតនា។ សូមទ្រង់មេត្តាអាណិតស្រឡាញ់ដល់ខ្ញុំ ប្រសិនបើទ្រង់មានចេតនា។ សូមទ្រង់មេត្តាផ្តល់លាភសក្ការៈដល់ខ្ញុំ ប្រសិនបើទ្រង់មានចេតនា។ ប៉ុន្តែចូរឲ្យគេមានភាពប្រាកដប្រជាក្នុងការបួងសួងសុំ ពីព្រោះអល់ឡោះទ្រង់ធ្វើអ្វីដែលទ្រង់មានចេតនា ដោយគ្មានអ្នកណាអាចបង្ខិតបង្ខំទ្រង់បានឡើយ”។

ព្យាការី(ស.អ.វ) បានហាមឃាត់ការព្យួរការបួងសួងដោយភ្ជាប់នឹងល័ក្ខខ័ណ្ឌណាមួយ សូម្បីតែការភ្ជាប់នឹងឆន្ទៈរបស់អល់ឡោះក៏ដោយ។ ពីព្រោះវាជារឿងច្បាស់លាស់ដែលថា គ្មានការអត់ឱនទោសណាមួយកើតឡើងបានទេ លុះត្រាតែមានការពេញចិត្តរបស់ទ្រង់។ ហើយគ្មានន័យក្នុងការដាក់ល័ក្ខខ័ណ្ឌនៃព្រះឆន្ទៈនោះទេ ដ្បិតល័ក្ខខ័ណ្ឌនេះគេប្រើតែជាមួយអ្នកដែលអាចធ្វើអ្វីមួយដោយគ្មានឆន្ទៈ ដូចជាករណីបង្ខំ ឬអ្វីផ្សេងទៀតដែលអល់ឡោះគឺបរិសុទ្ធពីរឿងទាំងនេះ។
ព្យាការីបានពន្យល់រឿងនេះនៅចុងក្រោយនៃហាទីសនៃពាក្យពេចន៍របស់លោកដោយមានប្រសាសន៍ថា "ពិតណាស់ គ្មាននរណាអាចបង្ខំទ្រង់បានឡើយ"។ ម្យ៉ាងវិញទៀត គ្មានអ្វីដែលអល់ឡោះប្រទានឲ្យហើយធំធេងពេកសម្រាប់ទ្រង់នោះទេ ហើយទ្រង់ក៏មិនមែនជាអ្នកទន់ខ្សោយដែរ។ គ្មានអ្វីធំដុំពេកសម្រាប់ទ្រង់ រហូតដល់ត្រូវនិយាយថា "បើសិនជាទ្រង់ពេញចិត្ត "។ ហើយការភ្ជាប់ការបួងសួងនឹងការពេញចិត្តបែបនេះ គឺជាទម្រង់មួយនៃការមិនត្រូវការការអត់ឱនទោសរបស់ទ្រង់។ ដូចជាពាក្យសំដីរបស់អ្នកនិយាយថា "បើសិនជាទ្រង់ពេញចិត្ត ប្រទានឲ្យខ្ញុំនូវរឿងនេះ សូមទ្រង់ធ្វើចុះ" គេប្រើបែបនេះតែជាមួយអ្នកដែលគេមិនត្រូវការ ឬជាមួយអ្នកដែលទន់ខ្សោយប៉ុណ្ណោះ។ តែចំពោះអ្នកដែលមានអំណាច និងករណីដែលយើងត្រូវការជាចាំបាច់ និងត្រូវពឹងពាក់លើគាត់ យើងត្រូវប្តេជ្ញាក្នុងការសុំ និងសុំដូចជាអ្នកក្រីក្រដែលត្រូវការជាចាំបាច់នូវអ្វីដែលគាត់សុំ និងពឹងពាក់លើអល់ឡោះ ព្រោះទ្រង់គឺជាអ្នកមានគ្រប់គ្រាន់ដ៏ពេញលេញ និងមានអំណាចលើគ្រប់យ៉ាង។