ក្រោយពេលដែលគេបានបញ្ចុះ៖ {إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالفَتْحُ} [النصر: 1] (នៅពេលដែលជំនួយរបស់អល់ឡោះ និងជ័យជម្នះបានមកដល់) រាល់ពេលដែលណាពី ﷺ សឡាត លោកតែងសូត្រថា៖ سُبْحَانَكَ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي (ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង! ទ្រង់ដ៏មហាបរិសុទ្ធ! រាល់ការសរសើរទាំងឡាយ គឺសម្រាប់ទ្រង់។ ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសឲ្យពួកយើងផង)។

អ៊ុមមុលមុមីនីន អាអ៊ីស្ហះ رضي الله عنها បានប្រាប់ថា ជាការពិតណាស់ ណាពី ﷺ នៅពេលដែលបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ៖ “إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالفَتْحُ” (នៅពេលដែលជំនួយរបស់អល់ឡោះ និងជ័យជម្នះបានមកដល់) ត្រូវបានបញ្ចុះមក ណាពី ﷺ លោកបានបកស្រាយអត្ថន័យគម្ពីរគួរអាន និងរួសរាន់អនុវត្តតាមបទបញ្ជារបស់អល់ឡោះនៅក្នុងបន្ទូលរបស់ទ្រង់ថា៖ “فسبح بحمد ربك واستغفره}” (ហេតុនេះ ចូរអ្នកលើកតម្កើងដោយការសរសើរចំពោះព្រះជាម្ចាស់របស់អ្នក និងសុំការអភ័យទោសពីទ្រង់) ដោយលោកច្រើនសូត្រនៅក្នុងពេលរូកុ និងស៊ូជោតរបស់លោកក្នុងពេលសឡាតថា៖
سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَبِحَمدِكَ ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي "
(ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង! ទ្រង់ដ៏មហាបរិសុទ្ធ! រាល់ការសរសើរទាំងឡាយ គឺសម្រាប់ទ្រង់។ ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសដល់ខ្ញុំផង)
ពោលគឺ៖ ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង! ទ្រង់ដ៏មហាបរិសុទ្ធ ស្អាតស្អំពីភាពខ្វះខាត និងពីអ្វីដែលមិនសក្តិសមសម្រាប់ទ្រង់! រាល់ការសរសើរទាំងឡាយ គឺសម្រាប់ទ្រង់ នោះគឺដោយការសរសើរតម្កើងចំពោះទ្រង់ ម្តងហើយម្តងទៀត ព្រោះតែភាពពេញលេញនៃអង្គ លក្ខណៈសម្បត្តិ រួមនឹងទង្វើរបស់ទ្រង់។ ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសដល់ខ្ញុំ លុបលាងទោសកំហុសរបស់ខ្ញុំ និងអធ្យាស្រ័យចំពោះវាផង។